Plan, Sabır ve Aile Olmak: Kafkasspor Neden Doğru Yolda?
Kafkasspor’da tesadüfe yer yok.
İnegöl’de futbol konuşan herkesin son aylarda fark ettiği bir şey var: Bu takım artık sadece sahaya çıkmıyor, sahaya bir fikirle çıkıyor. O fikrin adı da çok net: planlı çalışmak.
Başkan Rasim Erdem ve yönetiminin yaptığı en büyük iş, belki de en sessiz iş. Gürültü çıkarmadan, günü kurtaran transferlerle değil, geleceği kuran bir düzenle hareket ediyorlar.
Mayıs ayındaki olağanüstü genel kurulda güven tazeleyen yönetim, 3. Lig’den 2. Lig’e yükselmiş bir kulübü devralmanın heyecanıyla değil, o başarıyı kalıcı kılmanın sorumluluğuyla yola çıktı. “Birlikte Daha Güçlüyüz” sloganı salonda asılı bir pankart olarak kalmadı. Şehre, tribüne, soyunma odasına yayıldı.
İşte tam o noktada teknik direktör Baki Çağdaş Uzun devreye giriyor.
Genç, Dinamik ve En Önemlisi Planlı
Kafkasspor, sezona genç ve dinamik bir hocayla başladı. Ama gençlik burada tecrübesizlik anlamına gelmiyor. Tam tersine, ezber bozan bir disiplin anlamına geliyor.
Ağustos ayındaki açıklamaya bakın: Transfer çalışmaları “planlı, verimli ve hedefe uygun” şekilde yürütüldü. Önce kendi tesislerinde birinci etap kamp, yüksek motivasyon ve aile ortamı. Sonra Afyon’da ikinci etap kamp; fiziksel ve taktik hazırlığı yukarı çekmek için.
Bu, Türk futbolunda çok sık görmediğimiz bir şey. Genellikle kamp, “toparlanırız” diye geçiştirilir. Kafkasspor’da kamp, sezonun temeli olarak görüldü. Uzun da bunu açıkça söyledi: Önce sağlam temelleri inşa etmek, sonra sonuç almak.
Ve sonuçlar gelmeye başladı.
“Artık Bir Kulüp Değil, Bir Aile”
Aliağa FK galibiyeti sonrası soyunma odasındaki o görüntü, bu yazının aslında özetiydi. Futbolcular birbirine sarılmış, ortada hocaları. Uzun’un cümlesi her şeyi anlatıyordu:
“İnegöl Kafkasspor artık bir kulüp değil, bir aile.”
Bu cümle, bir basın açıklaması için söylenmiş süslü bir laf değil. Sebat Gençlik maçı sonrası yaptığı açıklamada da aynı vurgu vardı: Yönetim, teknik ekip, futbolcu, altyapı, çalışan ve taraftar birlikteliği.
Aile olmak, futbolda en zor şeydir. Çünkü aile olmak, yıldız oyuncunun da, genç altyapı çocuğunun da, malzemecinin de aynı hedefe inanması demektir. Uzun bunu başardı. “Bu takım büyük bir alkışı hak ediyor” derken de aslında kendine değil, o aileye alkış istiyordu.
Doğru Yönetilmek Böyle Bir Şey
Bir kulübün doğru yönetildiğini nasıl anlarsınız?
Tabelaya bakarak değil sadece. Şuna bakarak anlarsınız:
1. Kadro mühendisliği: Tecrübe ile gençliğin sentezi. Kalede Mustafa Güngör tecrübesi, ortada kaptan Taşkın Çalış liderliği, kanatlarda hız, hücumda Batuhan Doğrukıran gibi bildiğin golcü… Ve yanında altyapıdan gelen Onur Toroman, Eren Kamış, Furkan Bacaklı gibi geleceğin teminatı. Kendi öz kaynağını en büyük gurur sayan bir anlayış.
2. Sabır: Sorun çıktığında panik yapmamak, sorun çözme becerisini geliştirmek. Uzun, Sebatspor maçı sonrası “doğru yoldayız” derken, bunu bir teselli olarak değil, bir tespit olarak söyledi.
3. Şehirle bütünleşmek: Yönetimin İTSO ziyaretleri, şehrin dinamikleriyle kurduğu bağ, tribünde 750 bilet satan taraftarın heyecanı… Hepsi aynı fotoğrafın parçası.
Rasim Erdem yönetimi, kulübü bir başkanın kulübü olmaktan çıkarıp, şehrin kulübü haline getirmeye çalışıyor. Baki Çağdaş Uzun da takımı bir hocanın takımı olmaktan çıkarıp, bir ailenin takımı haline getiriyor.
İkisi birleşince ne oluyor biliyor musunuz?
Tesadüfi galibiyetler değil, planlı yükseliş oluyor.
İnegöl Kafkasspor’un hikâyesi henüz bitmedi. Belki daha zor haftalar, daha sert deplasmanlar gelecek. Ama şunu artık herkes biliyor : Bu kulüp ne yaptığını biliyor. Başkanı ne yaptığını biliyor. Hocası ne yaptığını biliyor.
Ve futbolda en büyük lüks de zaten budur: Ne yaptı
