Emek ve sermaye kavramlarını tartışırken, ben her zaman emeğin yanında oldum.

Çünkü alın teriyle kazanılan ekmeğin kıymetini bilenlerdenim.

Sermaye sahiplerinin çıkarlarıyla değil, emekçinin hakkıyla ilgilendim.

Ancak emeğin yanında olmak, aynı zamanda sorumluluk ve liyakatı da savunmayı gerektiriyor.

*  *  *

Geçtiğimiz günlerde İnegöl Belediyesi’ne bağlı bir çöp toplama aracı bir siteye girdi, çöpleri topladı ve çıktı.

Buraya kadar her şey olağan.

Fakat emekçi arkadaşımız, araç kapısının sensörünü kartonla kapatarak kapının kapanmasını engelledi.

Sonuç olarak araç kapısı saatlerce açık kaldı.

Giren girdi, çıkan çıktı.

Yani hırsızlığa davetiye çıkarttı.

Ancak korkulan olmadı.

Ben İnegöl Belediyesi emekçilerinin haklarını savunan bir gazeteciyim.

Kar küreme araçlarına gece yemek verilmediğini yazdım.

Gastro İnegöl’de çalışanların mağduriyetini gündeme taşıdım.

Ancak bu örnekte olduğu gibi, emekçi arkadaşlarımızın da dikkatli olması gerekiyor.

Çünkü liyakat yalnızca üst yönetim için değil, her görev için geçerli.

Bir çocuk o kapıdan çıkıp kaybolsa,

Bir hırsız elini kolunu sallayarak girse bunun hesabını kim verecek?

*  *  *

Emekçinin emeği kutsaldır ama sorumluluk bilinci olmadan yapılan iş, toplumun güvenliğini tehlikeye atar.

İnegöl’de emeğin yanında olmak, aynı zamanda liyakatı ve sorumluluğu savunmaktır.

Emekçi arkadaşlarımızın haklarını korumak kadar, görevlerini dikkatle yerine getirmeleri de önemlidir.

Çünkü emek, alın teriyle kıymetlidir.

Liyakat ise o emeğin güvenle topluma hizmet etmesini sağlar.

İnegöl’ün geleceği, hem emeğin hakkını vermek hem de sorumluluk bilinciyle hareket etmekten geçiyor.