Saadet Partisi Genel Başkanı Mahmut Arıkan, İnegöl iş dünyası temsilcileri ile problemleri direk birebir dinleme noktasında bir araya geldi.

Uzun zamandır sürekli konuşulan ve her yerde dile getirilen “İnegöl’ün abisi yok” sözü ise, toplantıdan çıkarken ne kadar doğru olduğunu anladım.

* * *

Baştan söylemek isterim ki Saadet Partisi İnegöl teşkilatı dersine iyi çalışmış.

Genel başkanın yanında tam kadro yer alarak, kusursuz organizasyonu ve disiplinlerini ortaya koydular.

Ayrıca özellikle 1996 yılında rahmetli Necmettin Erbakan’ın “İnegöl’ü il yapma” ve “82 plaka” sözü toplantıya katılan sektör dinamiklerince yeniden gündeme getirilmesi, ilçenin yıllardır süregelen beklentisinin bir kez daha hatırlatılması anlamına geldi.

* * *

Arıkan’ın özel bir otelde iş dünyası temsilcileriyle gerçekleştirdiği toplantıda, sektör temsilcilerinin eksiksiz katılımı dikkat çekti.

Eksiksiz diyorum ama İnegöl Ziraat Odası ve İnegöl Muhtarlar Derneği’nin toplantıda yer almaması göze çarpan bir eksiklikti.

MÜSİAD İnegöl Şube Başkanı da yoktu, Genç MÜSİAD Başkanı vardı.

MÜSİAD’ı Genç MÜSİAD başkanı temsil etti diyebilir miyiz?

Bundan emin olamadım açıkçası.

Ayrıca İnegöl Kent Konseyi Başkanı Bülent Temelli’nin toplantı esnasında sık sık not almasına rağmen toplantıda söz almaması ise ilgi çekti.

* * *

Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey’in kısa süre önce İnegöl’de oda başkanlarıyla yaptığı dışarıya kapalı toplantısında da bulunmuştum.

O toplantıda ne istediğini bilen oda başkanları, aynı kararlılığı Saadet Partisi lideri Arıkan’ın karşısında da sergiledi.

Arıkan, konuşmasında İnegöl’ün Türkiye’nin lokomotiflerinden biri olduğunu vurgularken, üniversite eksikliğine dikkat çekti.

Ayrıca Milli Görüş geleneğinden Saadet Partisi’ne uzanan çizgide, 400 kişilik bir ekibin hazırladığı 41 maddelik “Türkiye Kalkınma Planı”‘nı anlatarak, 2027 Kasım’ında muhtemel bir erken seçime işaret etti.

* * *

Toplantıda söz alan oda ve dernek başkanları, İnegöl’ün il olma talebini bir kez daha dile getirdi.

İnegöl Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Yavuz Uğurdağ, 1996’dan bu yana 83 STK’nın bu mesele için mücadele ettiğini hatırlattı.

2024 yılında ilk kez küçülme ile karşı karşıya kaldıklarını ifade etmesi ise dikkat çekiciydi.

Başkan Uğurdağ İnegöl’de siyasetçilerin çok aktif olmadığını da söyleyince, aslında problemlerin neden çözüme ulaşmadığının açıkça göstergesiydi.

Diğer temsilciler vergi ve SGK yapılandırmalarından kentsel dönüşüm sorunlarına kadar pek çok başlık açtı.

Özellikle Alanyurt Yazıcılar Sitesinde kentsel dönüşüm yapan Yusuf Şehitoğlu’nun “ülke olarak kentsel dönüşümü beceremedik” sözleri toplantının en çarpıcı çıkışlarından biri oldu diyebilirim.

İnegöl Bakkallar Odası Başkanı Hakan İnkaya ise her zamanki gibi mahalle bakkallarının azalışına dair istatistiklerle konuştu.

Finalde Mahmut Arıkan’ın “Milletvekillerimiz yanınızda değil, emrinizde” sözleri, İnegöl ile Ankara arasında daha güçlü bir bağ kurulacağı mesajını verdi.

Ancak Arıkan’ın “Muhalefet duvara konuşuyor, iktidarın istişare mekanizmaları yok, sistemin komple değişmesi gerekiyor” sözleri, Türkiye siyasetinde muhalefetin karşılaştığı zorlukları bir kez daha gözler önüne serdi.

İnegöl’ün il olma talebi, yıllardır süregelen bir mücadele.

Ancak görünen o ki, bu çaba hâlâ Ankara’da karşılığını bulmuş değil.

İnegöl’ün güçlü sivil toplum yapısı ve iş dünyasının kararlı duruşu, bu talebin gündemde kalmasını sağlıyor.

Fakat siyasi iradenin bu sese ne zaman kulak vereceği hâlâ belirsiz.

Tabi İnegöl’de uzun süredir mobilya sanayinde yaşanan ticari durgunluk herkesin malumu.

Kimileri mevcut iktidarı ekonomik politikalardan dolayı suçlarken, kimileri farklı sebeplerden bahsediyor.

İstanbul fuarına harcanan yüksek bütçelerden tutun da girdi maliyetlerine kadar birçok faktör, firmaların belini büküyor.

Üstelik kredi kartı taksitlerindeki sınırlamalar da bu yükü daha da ağırlaştırıyor diyebiliriz.

Ancak belki de en büyük problem, hâlâ dükkânın önüne sandalye atıp müşteri bekleme alışkanlığından vazgeçilememesi gibi duruyor.

CEO’nun ise teşhisi çok netti.

Açık konuşmak gerekirse, kitabın ortasından konuştu.

Üretim kolaylaştı ama ihracatta pazarlama eksik kaldı dedi.

Hatta bazı iş ilanlarında göze çarpan bir detaydan bahsetti.

“Cumartesi ve pazar günleri çalışılmıyor, vardiyalı sistem yok.” diyerek nokta atışı yaptı.

“Oysa milyonlarca lira değerindeki makineler yalnızca belirli saatlerde çalışıyor.” ifadesi bulmacanın anahtar cümlesiydi.

CEO’nun ifadesiyle “Makinenin şalteri kapatılmamalı.” mesajı çok netti.

Yani yatırımın hakkı verilmediği sürece, üretimden beklenen verim alınamaz.

Daha da dikkat çekici olan nokta ise, firmaların kazançlarını üretime değil, maalesef kişisel harcamalara yönlendirmesi.

İnegöl’de birçok mobilya üreticisinin ya arabasını ya da evini değiştirdiğini, fakat üretim kapasitesini artırmaya yönelik ciddi bir yatırım yapmadığını söyledi.

İşte bu, sektörün kanayan yarası.

Çünkü üretimden kazanılan para yeniden üretime dönmediği sürece, sürdürülebilir büyüme mümkün değil.

İnegöl mobilya sanayisi, Türkiye’nin mobilya sektöründe lokomotif olma özelliğini kaybetme riskiyle karşı karşıya.

Ham madde zamları, finansal sıkıntılar ve pazarlama eksiklikleri bir yana asıl sorun zihniyet değişiminin gerçekleşmemesi.

CEO’nun sözleri aslında bir uyarı niteliğinde.

“Makineyi durdurmayın, üretimi kesmeyin, kazancı yeniden üretime yatırın.”

Eğer bu çağrı dikkate alınmazsa, İnegöl mobilyası yalnızca geçmişin bir hatırası olarak kalabilir.

Videoyu paylaşan kişi ise, yıllardır sanayide alın teriyle çalışan bir emekçi.

Aynı zamanda bisiklet sporuna gönül vermiş, şehri karış karış gezen bir vatandaş.

O gün bisikletiyle Millet Bahçesi’ne uğramış olacak ki, duvarın bazı bölümlerinde oluşan zararları kayda alıp paylaşmış.

Videoyu dikkatlice izledim.

Ağzından birşeyler çıkmış.

Üzülmüş olmalı ki onları söylemiş.

Sonra ne oldu?

İnegöl Belediyesi ise bu zararın iş makinesinin çarpmasıyla meydana geldiğini açıklamış.

Sadece 1 olaydan bahsetmiş.

Ama birşey atlanmış.

Diğer videoda paylaşılan taşa uygulanan derzlerin patır patır dökülmesi.

İnegöl Belediyesi bununla alakalı açıklama yapmamış.

Açıkçası bununla alakalı açık kaynaktan 4 farklı video izledim.

Galiba bizde ki derzlerde problem gözüküyor.

* * *

Buraya kadar her şeyi yazdık.

Şimdi bir vatandaş gördüğünü paylaşır, belediye de açıklamasını yapar.

Ancak mesele, belediyenin ardından yaptığı sert çıkışta düğümleniyor.

“Kamuoyunu yanıltmaya yönelik paylaşımlar hakkında hukuki süreç başlatılmıştır” denildi.

Şimdi soruyorum.

Yanlışı göstermek, eksikleri dile getirmek kamuoyunu yanıltmak mıdır?

Bir vatandaşın, şehrin geleceğini ilgilendiren projeye dair gözlemini paylaşması neden “karalama” olarak görülüyor?

Peki yasaklı madde kullanımından dolayı cezaevinde bulunan bir ana haber sunucusuna, İnegöl’de dronla çekilmiş çukur görüntülerini servis etmek o şehri karalamak değil mi?

Kendi CHP’li İnegöl Belediye meclis üyesinin videolarını editleyip, yerel basına servis etmek o kişiyi karalamak değil mi?

Pekala.

İstinat duvar görüntüsü karalamaksa, bu videolarda karalamak değil mi?

Bakın bu şehirde yaşayan hiç kimse, topluma fayda sağlayacak projeyi karalamak istemez.

İnegöl Millet Bahçesi için çekilen videoda bu şekilde.

Tam tersine, eksikleri dile getirmek, yanlışları göstermek şehrin yararınadır.

Çünkü burası bizim evimiz.

Çocuklarımızın geleceği, büyüklerimizin mirası.

Yanlışa yanlış demek, doğruya destek vermek hepimizin görevi.

Belediyenin görevi ise eleştiriyi düşmanlık değil, yol gösterici bir katkı olarak görmek.

* * *

Normalde yapmadığım bir şeyi yaptım.

İnegöl Belediyesi’nin paylaştığı açıklamanın altında yer alan vatandaşların yorumlarını tek tek okudum.

Bir tane olumlu yorum bulamadım.

Hepsi eleştirmiş, hepsi suçun başka yerde aranacağını söylemiş.

Onları da mahkemeye verecek misiniz?

Nasıl olsa onlarda karalama yapıyor.

Değerli okuyucularım, insanların ortak düşüncesi ortadayken, belediyenin tersini iddia etmesi düşündürücü değil mi?

Eleştiriye kapalı bir yönetim anlayışı, toplumla arasındaki bağı zayıflatır.

Son seçimde yaşanan oy kaybı da bunun en somut göstergesi değil mi?

Şu sonuç çıkıyor.

Biz doğruyuz ancak vatandaşlar yanlış.

* * *

Üstelik bu, ilk tartışma da değil.

Geçtiğimiz aylarda İnegöl Belediyesinin bünyesinden işten çıkardığı ikiz bebek sahibi bir çalışan anne için kamuoyunda büyük tepki oluşmuştu.

Siyasi düşüncesi, dili, dini, nereli olduğu önemli olmayan bu kişiler ortak paydada buluştu.

İnegöl Belediyesi’nin attığı bu adımı sert dille eleştirdiler.

O konu öyle büyüdü ki, Ankara’ya, Ak Parti Genel Merkezine ulaştığı konuşuldu.

Hatta Cumhurbaşkanı Erdoğan’a kadar gittiği söylendi.

Demek ki mesele sadece bir duvar değil.

Mesele, eleştiriye kulak vermek ya da kapıları kapatmak.

Bir şeyde gerçekten anlaşamıyoruz.

Eleştiri, düşmanlık değildir.

Eleştiri, şehre sahip çıkmaktır.

İnegöl’ün geleceği için, yönetenlerin de yönetilenlerin de birbirini dinlemeye ihtiyacı var.

Çünkü bu şehir hepimizin.

Birileri geçmişi temizlemeye çalışırken, birileri de tekere çomak sokmayı kendine görev edinmiş gibi görünüyor.

Oysa şehir dediğimiz şey, sadece binalardan ibaret değildir.

Ortak bir hafıza, ortak bir irade ve ortak bir gelecek demektir.

Hepimizin hatırladığı gibi, geçmiş dönemlerde Bursa ve özellikle İnegöl’de siyaset sahnesinde yaşanan kopukluklar, hizmet üretmekten çok fotoğraf vermemek üzerine kurulu bir tavırla gündeme gelmişti.

İnegöl’de rahmetli siyasetçilerimizin ardından sıkça dile getirilen bir konu var.

Nedir bu diyecek olursanız bildiğiniz üzere İnegöl’ümüzün bir lobi faaliyeti yok.

Eskiden İnegöl için gece gündüz çalışan abilerimiz ablalarımızın yanında, bugün siyasetçiler ve yerel yöneticiler bırakın hizmeti, birbirleriyle konuşmaktan dahi imtina eder hale gelmiş durumda.

Siyasetçiler bir araya gelmiyor. “Ben onunla stantları gezmem, ben şununla aynı karede olmam” diyor.

* * *

Benim de yönetim kurulunda bulunduğum İnegöl Kent Gönüllüleri Derneği olarak bir haftadır gündemimizde çok önemli bir mesele var.

İnegöl Devlet Hastanesi’nin ana girişinde yer alan, Türkiye’nin ilk ve tek Ambulans Müzesi…

Bu müze, İnegöl’ü dert edinen gönüllülerin bağışlarıyla hayat buldu.

Ancak iddiaya göre, geçtiğimiz günlerde hastane yönetimi bağışçılara ulaşarak, müzedeki araç ve gereçlerin geri alınmasını talep etmiş.

Şimdi soruyorum

Velev ki o araçlar oradan kaldırıldı, yerine ne yapılacak?

Poliklinik mi yapacaksınız?,

Tuvalet mi, yoksa başka bir şey mi?

Hastanede yer kalmadı da oraya mı gözü diktiniz?

Sıkı durun Daha da ilginç bir iddia var!

Hastanenin girişindeki camlı alana İnegöl Belediyesi’nin Gastro İnegöl restoranını açma girişimi olduğu konuşuluyor.

Yani randevu bulmakta zorlandığımız, MR ve tomografi için aylarca beklediğimiz bir hastanede, çözüm restoran açmak mı olacak?

Devamı yarın…

Öncelikle belirtmek isterim ki önceki dönemlerde 45 dakikada tamamlanan toplantılar artık 1,5 – 2 saat sürüyor.

Bu uzama, kimilerince “gereksiz tartışma” olarak görülse de, ben tam tersine “etkin muhalefetin işareti” olarak değerlendiriyorum.

Çünkü soran, sorgulayan, vatandaşı merkeze koyan bir muhalefet anlayışı meclise canlılık katıyor.

Toplantının ise en dikkat çekici anı, Saadet Partisi İnegöl Meclis Üyesi Fatih Mücahid Berber’in “AKP” ifadesiyle başladı.

Berber, İnegöl’ün il olması ya da büyükşehir yasasının iptali ile yaşanan sıkıntılı süreçlerin hızlandırılması gerektiğini dile getirdi.

Ancak AK Parti İnegöl Meclis Üyesi Süleyman Yılmaz hemen müdahale ederek “Arkadaş düzeltsin, ikidir AKP diyor” çıkışıyla ortamı alevlendirdi.

Burada asıl mesele, bir kelimeye gösterilen aşırı hassasiyetin tartışmayı büyütmesidir.

Berber’in “Benim AKP dememle ilgili hiçbir sorun yok” sözleri karşısında Belediye Başkanı Alper Taban’ın “Burası dingonun ahırı değil” çıkışı ise tartışmayı daha da sertleştirdi.

Meclis Başkanı’nın görevi, tartışmaları yatıştırmak ve tarafsızlığı korumaktır.

Fatih Mücahid Berber’de “Süleyman Bey’e de müdahale edin o zaman başkanım.” diyerek tarafsızlık vurgusu yaptı.

* * *

Kıymetli okuyucularım başkan Alper Taban’ın müdahaleleri dikkat çekici biçimde muhalefet sıralarına yöneliyor.

Süleyman Yılmaz söz almadığı halde konuşmaya girdiğinde sessiz kalan Başkan, Berber konuştuğunda ise “Sen hukukçu adamsın, niye söz alıyorsun?” diyerek müdahale ediyor.

Bu çifte standart, meclis kürsüsünde eşitlik ilkesini zedeliyor.

Ayrıca Başkan Taban’ın Berber’e yönelik “Müco desem hoşunuza gider mi?” sözleri, toplumda sakin ve nahif bilinen bir belediye başkanına yakışmadı.

Muhalefet yükseldiğinde Başkan’ın da vites yükseltmesi, demokratik tartışma kültürüne zarar veriyor.

* * *

CHP’li İnegöl Meclis Üyesi Hüseyin Çiçek, yıllardır “CEHAPE” denilmesine ses çıkarmadıklarını hatırlatarak, “Bunun için ne diyorsunuz?” diye sordu.

Başkan Taban ise “Yereldeyiz, ulusal siyaset yapmıyoruz” diyerek konuyu kapatmaya çalıştı.

Ancak bu cevap, aslında yerelde bile dilin nasıl siyasallaştırıldığını gözler önüne seriyor.

Tartışmanın sonunda Süleyman Yılmaz’ın “Saadet Partisi AKP derse ben de Sefalet Partisi diyeceğim” sözleri, siyasetin seviyesini düşüren bir çıkış oldu.

Bu sözün ardından Saadet Partisi İnegöl İlçe Başkanlığı’ndan gelecek cevabı merak etmemek elde değil.

Yazarın dip notu: İnegöl’ün geleceği, “AKP mi, AK Parti mi?” tartışmasına değil; eşitlikçi, katılımcı ve halkın yararını önceleyen politikalara bağlıdır.

Bir süredir İnegöl gündeminde sürekli ısıtılıp önümüze konulan bir mesele var.

Mesele temcit pilavı gibi ısıtılan Kozluca yolundaki Akpınar Caddesi’nde Büyükşehir Belediyesi tarafından yürütülen altyapı çalışmaları.

Eleştiriler sert, söylemler yüksek perdeden.

Ancak dikkat çekici olan nokta, bu eleştirilerin kimin tarafından ve hangi dönemde yapıldığı.

Dün suskun olanlar, bugün sesli bir şekilde konsolide olmuş.

Söylemler benzer, metinler noktasına kadar aynı.

Ak Parti iktidarı döneminde Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin yaptığı çalışmalara ses çıkarmayanlar, bugün Mustafa Bozbey göreve geldiğinde birden bire eleştiri yarışına girdi.

Oysa hafızalarımız çok taze.

Bildiğiniz üzere İnegöl’de Ak Partili Büyükşehir Belediye Başkanı tarafından Ertuğrulgazi Caddesi’nde aylarca süren altyapı çalışmaları vardı.

Hatta Saadet Partisi İnegöl İlçe Başkanlığı, bu çalışmalar nedeniyle cadde esnafının 5 gün boyunca susuz kaldığını dile getirmişti.

Peki bu uzayan çalışmaları ne çabuk unuttunuz?

O günlerde sessiz kalanların, bugün Akpınar Caddesi üzerinden yüksek sesle konuşmaları maalesef samimiyet testinden geçemiyor.

Buski’yi Akpınar Caddesi için eleştirenler, çok uzağa gitmeden 2022’de Ertuğrulgazi Caddesi’nde yaşananları görmezden geliyor.

Aynı kişiler, o dönemde uzayan çalışmalara tepki göstermedi.

Şimdi ise Bozbey üzerinden yapılan çalışmaları beceriksizlik olarak niteliyorlar.

Geçmişte yazdığım gibi altyapı çalışmalarını ulusal medyanın ana haber sunucusuna servis edenler, maalesef algı yapmaktan ileri gidemiyor.

Sağanak yağışı kendi dönemlerinde “afet” olarak tanımlarken, başka bir yönetim döneminde aynı tablo neden “beceriksizlik” oluyor?

İşte çifte standardın en net fotoğrafı.

Geçtiğimiz yıllarda BUSKİ tarafından eski Sedir Kafe önünde yapılan altyapı çalışmaları sonucunda İnegöl Belediyesi’nin yol süpürme aracı yolun çökmesi sonucunda çukura düşmüştü.

Bugün eleştiri naraları atanlar o gün kafalarını kuma gömmüşlerdi.

* * *

Ak Parti döneminde Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin Alanyurt’ta yürüttüğü başka bir altyapı çalışmasında trajik bir olay yaşanmıştı.

Haberlere yansıyan ifadeyle: “Bunun üzerine olay yerine gelen kepçe yardımıyla araç düştüğü yerden çıkartıldı.”

Tekrar ve yavaş okuyun lütfen.

Otomobil altyapı çalışmasının olduğu yere düşüyor ve kepçe yardımıyla çıkarılıyor.

Bu örnek bile, altyapı çalışmalarının her dönemde sorunlar ve aksaklıklarla karşılaşabileceğini gösteriyor.

Bugün yapılan eleştiriler, aslında geçmişin unutulmuş ya da unutturulmak istenen hatıralarını yeniden gündeme getiriyor.

Bakın mesele kişilerin kim olduğundan çok, halkın çıkarına yapılan işlerin nasıl yürütüldüğüdür.

Altyapı çalışmaları, hangi parti döneminde yapılırsa yapılsın halkın yaşamını doğrudan etkiler.

Bu nedenle eleştiriler samimi olmalı, tutarlılık taşımalı.

Dününü hatırlamayanlar, bugün söylediklerinde inandırıcılık bulamaz.

Bugün eleştiri yapanlara çağrım basit.

Aynaya bakın.

Dününü hatırlamayanlar ya da hatırlamak işine gelmeyenler, bugün eleştiri yarışına giriyor.

Aynı zamanda halkın vicdanı, demokrasinin sesi ve özgür basının simgesiydi.

Onun yaşamı, kalemi ve mücadelesi, bugün hâlâ bize yol gösteriyor.

Mumcu, yazılarında yalnızca olayları aktarmadı.

Perde arkasını, görünmeyeni, gizleneni ortaya çıkardı.

Yolsuzlukları, karanlık ilişkileri, hukuk dışı uygulamaları cesurca kaleme aldı.

Bu yüzden halkın güvenini kazandı, bu yüzden hâlâ “gerçek gazeteci” denildiğinde akla gelen ilk isimlerden biri.

Onun en çok hatırlanan sözlerinden biri şuydu.

“Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz.”

Bu cümle, aslında basın özgürlüğünün ve demokratik toplumun temelini özetliyordu.

Mumcu, halkın doğru bilgiye ulaşmasının, demokrasinin en önemli şartı olduğunu her fırsatta dile getirdi.

Bugün hâlâ bu söz, gazetecilik mesleğinin pusulası olmayı sürdürüyor.

24 Ocak 1993’te Ankara’da uğradığı suikast, yalnızca bir gazeteciyi değil.

Halkın bilgi alma hakkını hedef aldı.

Aradan geçen yıllara rağmen Mumcu’nun bıraktığı miras, hâlâ canlı.

Onu anmak, yalnızca bir hatırlama değil.

Aynı zamanda özgür basına ve demokrasiye sahip çıkma iradesidir.

Işıklar içinde uyusun.

Bu nedenle İnegöl’de iş dünyasına yön veren İnegöl Ticaret ve Sanayi Odası’da bu dinamiklerin lideri.

İnegöl Ticaret ve Sanayi Odası’nda ise komite ve başkanlık seçimleri yaklaşıyor.

İTSO seçimleri, yalnızca bir kurumun yönetimini belirlemekten ibaret değil.

Şehrin ekonomik vizyonunu, iş dünyasının geleceğini ve bölgesel rekabet gücünü şekillendiren kritik bir dönemeç.

Önemine vurgu yapmam için tekrar etmemde sanki fayda var.

Bu seçim yalnızca oda üyelerini değil, tüm İnegöl halkını ilgilendiriyor.

Çünkü alınacak kararlar, şehrin ekonomik büyümesine doğrudan etki edecek.

Yeni yönetim, İnegöl’ün Türkiye’de üretim üssü olma yolundaki vizyonunu güçlendirecek adımlar atmak zorunda.

Özellikle mobilya ihracatı, sanayi yatırımları ve küçük işletmelerin desteklenmesi gibi başlıklar, seçim gündeminin en önemli konuları arasında yer alması gerekmekte.

Konkordatolar, ham maddeye gelen sürekli zamlar, fabrikaların Mısır’a kayması gibi nice konularında konuşulmasına gerek var.

Mevcut başkan Yavuz Uğurdağ, yeniden adaylık için hazırlıklarını sürdürdüğünü düşünüyorum.

Karşısına çıkacak muhtemel rakipler de sahneye çıkmaya hazırlanıyor.

İş dünyasında farklı gruplar kendi adaylarını belirlemek için görüşmeler yapıyor.

Muhtemel adaylar da güçlü bir Yavuz Uğurdağ faktörünü de unutmamaları gerekiyor.

Sonuçta bu seçim, sadece oda yönetimini değil.

İnegöl’ün ticaret ve sanayi geleceğini de şekillendirecek.

İş dünyası, şeffaf ve güçlü bir yönetim beklentisiyle sandığa gidecek.

Başkan Taban, “Alanyurt kentsel dönüşüm projemizi ekiplerimizle hazırlıyoruz. Yakında yeni oluşturduğumuz kentsel dönüşüm ofisinde görüşmelerimizi başlatacağız.” ifadelerini kullandı.

Paylaşılan görselde, dönüşümün Yağlı Tohumlar mevkiinde bulunan Şahlan Sitesi’nden başlayarak İstaş Sitesi’ne kadar uzanan bölgeyi kapsayacağı görülüyor.

Bu açıklama, uzun süredir gündemde olan ve bölge sakinlerinin sıkça konuştuğu kentsel dönüşüm tartışmalarını yeniden alevlendirdi.

Ancak burada vatandaşları bekleyen bazı zorluklar var.

Herkes bu dönüşümü kabul edecek mi?

Hatırlarsınız, 2023 yılında kentsel dönüşüm adı altında yıkılarak Yazıcılar Sitesi’nde henüz bir çivi bile çakılmadı.

Yıkılalı kaç sene oldu.

Bu örnek, sürecin ne kadar sancılı ilerleyebileceğini gösteriyor.

Bir diğer mesele ise kiralık evler.

Dönüşüm sürecinde mevcut konutlarda oturan vatandaşlar geçici olarak kiraya çıkmak zorunda kalacak.

Peki İnegöl’de bu kadar kiralık ev var mı?

Kira fiyatları yükselirse vatandaş nasıl etkilenecek?

İşte bu soruların cevabı, sürecin en kritik noktası olacak.

Kentsel dönüşüm, şehirlerin geleceği için kaçınılmaz bir ihtiyaç.

İnegöl’de deprem gerçeği ortada.

Ancak bu süreç, şeffaflık ve güven olmadan yürütülemez.

Vatandaşın kafasındaki soru işaretlerini gidermek, belediyenin en büyük sorumluluğu.

Bu yüzden atılacak her adımın açık, net ve adil olması gerekiyor.

Keza Alanyurt’ta en yakın örneği senelerdir orada duruyor.

Hangileri diye soracak olursanız; Belediye başkanlarının halkla iç içe anlarının olduğu videolar.

Kimi bir çocuğun sırtını okşarken, kimi yaşlı bir teyzenin derdini dinleyip çözüm için hemen harekete geçerken…

Bu kareler, sadece birer video değil.

Siyasetin soğuk yüzünü ısıtan, insana dokunan özlenen sahneler.

Aslında olması gereken sahneler de diyebiliriz.

Bu isimlerin başında, AK Parti’den ayrılıp İYİ Parti’ye geçen Nevşehir Belediye Başkanı Rasim Arı geliyor.

Arı’nın sokakta vatandaşla kurduğu samimi diyaloglar, kimi zaman bir tebessümle, kimi zaman bir gözyaşıyla karşılık buluyor.

Diğer tarafta ise rahmetli Süper Vali Recep Yazıcıoğlu’nun oğlu, Tokat Belediye Başkanı MHP’li Mehmet Kemal Yazıcıoğlu var.

Babasının halkçı mirasını taşıyan Yazıcıoğlu, sokakta karşılaştığı her vatandaşın sorununu kendi meselesi gibi sahipleniyor.

Bu iki başkanın videoları, sadece kendi şehirlerinde değil, tüm yurtta yankı buluyor.

Yorumlarda “izlerken gözlerim doldu” diyen de var, “aynı babasının oğlu” diyen de…

Halkın özlediği siyaset dili belki de tam olarak bu.

Samimiyet, içtenlik ve çözüm odaklılık.

Ancak aynı dönemde farklı bir tablo da karşımıza çıkıyor.

Geçtiğimiz hafta İnegöl Belediye Başkanı Alper Taban, belediye meclisinde görüşülen Boğazova’nın yayla vasfından çıkartılarak kaçak yapıların olduğu parsele imar planı yapılması gibi kritik bir gündem varken, Ankara’da AK Parti grup toplantısına katılmayı tercih etti.

Bayram değil, seyran değil bu gündem maddesi birden bire nasıl ortaya çıktı diye belediye meclisinde konuşulacakken, Başkan Taban Ankara’ya çoktan varmıştı.

Dikkatinizi buraya veriniz.

Belediye Başkanı Alper Taban’ın mecliste bulunmadığı önemli gündemlerden Boğazova meselesi, aslında ilk örnek değil.

Oylat Cam Seyir Teras projesi meclise geldiğinde de Başkan Taban yoktu.

2025 yılının mayıs ayında görüşülen İnegöl Belediyesi’nin 2024 bütçesinin meclisten geçmesinde de yoktu.

Ne zaman önemli konular konuşulacak oluyor, bir bakıyorsunuz meclisi Başkan Vekili Fevzi Dülger yönetiyor.

Başkan Taban ya Milletvekili olmak için kolları sıvadı ya da olası bir büyükşehir belediye başkanın görevden alınmasıyla o makama göz kırpıyor.

Bunu zaman gösterecek.

En başta yazdığım gibi bir yanda halkın kalbine dokunan başkanlar.

Diğer yanda parti toplantılarında boy gösterenler.

Takdir sizin…

Bugün bazıları için hoş karşılanmasa da,
Bir siyasetçi için, bir politikacı için hatta yerel yönetici için eleştiri kaçınılmazdır.
Hatta gerekliliktir.

Geçtiğimiz aylarda “İnegöl Belediyesi’nden Müdürüne Jet Hizmet” başlıklı bir yazı kaleme almıştım.
Başkan Taban, Müdür beyi makamına çağırdı. Konuyu Müdür beye sordu.

Müdür beyde özeleştiri yapacağına, beni araştırmaya kalktı.
Oysa unuttuğu bir şey vardı,
Benim o köyün ata toprağıyla bağımı ve oralarda koyun güttüğümü.

Geçtiğimiz günlerde de Gastro İnegöl üzerine yazdım.
Varan 1, Varan 2…
Çalışanların belediye şirketinde 50 bin TL maaş alırken,
İnbel’e geçiş baskısıyla 30 bin TL’ye düşürüldüğünü anlattım.

Gastro Kafe’nin kanıtıyla ticaret siciline tam 21 ay sonra kaydedildiğini yazdım.
Zabıtaların göz yumduğunu da yazdım.

Ve bilgiler ardı ardına gelmeye başladı.

İnegöl Belediyesi İşletme ve İştirakler Müdürü Serkan Anıl Gök,
Sessiz sedasız 4 ay önce görevden ayrılmış.
Görevden mi el çektirildi, yoksa birisi iyi gidişatı engellemek için operasyon mu çektirdi.
Meçhul.
Ama nedense İnegöl’de herkes konuşuyor.
Belediye Başkanı Alper Taban ise sessizliğini koruyor.

* * *

Değerli okuyucularım; Gastro İnegöl çalışanlarına yol ve yemek parası verilmediği iddiası var.
Sendikal haklarının ellerinden alındığı iddiası var.
Emekçilere “Bakanlık şirketleri teke düşürecek” diye kandırılarak şirket değiştirildiği iddiası var.

İddialar peş peşe geliyor değerli okuyucular.
Ama merak etmeyin, çoğu yargıya taşınmış durumda.
Kim haklı, kim haksız ortaya çıkacak.

Şimdi yeni bir iddia gündemde.
İnegöl Kasaplar Kooperatifi Başkanı Ali Demir ve üyeleri,
Mezbahanın yeriyle ilgili açıklama yaptı.

Biz bu konuyu 1,5 senedir biliyoruz.
Açıkçası düzelir, hallolur diye bekledik.

* * *

Doğrudan temin yöntemi ile lastik kaplama yetkisi olmayan şirkete,
Belediye araçlarının lastiklerini emanet ettiler,
Sonra İnegöl Belediyesi 1 TL’ye 1 koli yedek parça aldı dedim.
Sordum, fiyatı birden 7.361 TL’ye revize ettiler.

Bakınız ortaya iddia atılıyor.
Belediye Başkanı Alper Taban yine sessiz.

Her sessizlik, aslında bizim ne kadar doğru olduğumuzun kanıtı.
Çünkü kamuoyunun merak ettiği sorulara cevap verilmediğinde,
Ortada bir boşluk oluşuyor.
O boşluğu da söylentiler, iddialar ve dedikodular dolduruyor.

Bir belediye başkanının en büyük sorumluluğu,
Halkına karşı şeffaf olmak,
Sorulara yanıt vermek,
İddiaları aydınlatmaktır.

Sessizlik, bazen bir strateji olabilir.
Ama unutulmamalı ki,
Sessizlik aynı zamanda güven kaybıdır.
Vatandaş, “Neden konuşmuyor?” diye sorar.
“Acaba doğru mu?” diye düşünür.
Ve her cevapsız kalan iddia,
Biraz daha gerçeğe dönüşür gözlerde.

İnegöl’de bugün konuşulan meseleler,
Sadece Gastro İnegöl çalışanlarının hakları değil.
Sadece kooperatifin mezbaha yeri meselesi değil.
Asıl mesele, belediyenin halkıyla kurduğu iletişimdir.

Bir başkan, halkın karşısına çıkıp,
“Evet, bu iddia doğru” ya da
“Hayır, bu iddia asılsız” demediği sürece,
Sessizlik, en güçlü delil gibi algılanır.

Ve biz gazeteciler için,
Her sessizlik, yazdıklarımızın doğruluğunu pekiştirir.
Çünkü halkın gözünde,
Konuşmayan, cevap vermeyen, açıklama yapmayan yönetici,
Kendi kendini ele verir.

Yazarın dipnotu: İnegöl Belediyesi’ne ait kar küreme araçlarında çalışan emekçilerin, 2 gündür gece yemeklerinin verilmediği konuşuluyor. Bu soğukta, bu zor şartlarda görev yapan emekçilerin aç kalması kabul edilemez.

Söyleşi sonrasında Ersoy’a servis edilen dron görüntüleriyle Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin İnegöl’de yaptığı altyapı çalışmaları televizyon ekranlarına taşındı.

Böylece bir kültür etkinliği üzerinden Bursa Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik algı oluşturuldu.

Geçtiğimiz günlerde ise kamuoyunu sarsan gelişmeler yaşandı.

İçişleri Bakanlığı’nın yürüttüğü bir operasyon kapsamında Mehmet Akif Ersoy gözaltına alındı ve yasaklı madde kullanımıyla ilgili teste tabi tutuldu.

Açıklanan sonuçlarda Ersoy’un saç örneğinde pozitif bulguya rastlandığı duyuruldu.

Şimdi asıl meseleye gelelim.

İnegöl Belediyesi’nin düzenlediği kitap fuarında, böylesi bir ismin konuşmacı olarak çağrılması ve sonrasında altyapı çalışmalarına algı yaptırılması sizce ne kadar doğru.

Mesela Mehmet Akif Ersoy’a bu söyleşi için ne kadar bedel ödendi?

Merak ettiğim sorulardan bir tanesi de; Belediyenin kültür etkinlikleri, halkın bilgi ve kültür ihtiyacını karşılamak için mi yapılıyor, yoksa siyasi algı yönetimi için mi kullanılıyor?

Yazarın dip notu: Gastro İnegöl ile alakalı görüşmelerim devam ediyor, yazı dizilerin devamı gelecek…Ayrıca, Taban’ın bilgisi olup Kooperatife verilen yerde radarıma girdi.

Görüşmek isteyen var, konuları aktarmak isteyen var.

Bunun yanında işten çıkarılan mağdur kişilerin sayısının hayli fazla olduğunu, emekçilerin İnegöl Belediyesi’ne Personel Hizmeti veren İnegöl Belediyesi Personel Hizmetleri Limited Şirketi’nden bir şekilde işten çıkartılarak, Gastro İnegöl’ün bağlı olduğu şirkete daha düşük ücretle işe başlatıldıklarını ve konu ile ilgili mahkemeye başvurduklarını öğrendim.

Bu konunun mahkemeye taşınması, böylesine güzel bir projenin arka planında hak kayıplarının yaşanması karşısında üzüntü verici bir tabloyu da ortaya koyuyor.

Değerli okuyucularım, şimdi ise Varan-2’ye gelmek istiyorum.

Hatırlarsanız ilk yazımda, yerel seçimler öncesinde eski Sedir Kafe’nin olduğu alanda açılan Gastro İnegöl Burfaş Kafe’nin, Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin AK Parti tarafından kaybedilmesinden sonra Burfaş isminin kaldırılarak Gastro Kafe olarak hizmete devam ettiğini aktarmıştım.

Özetle; 26 Mart 2024’te açılan Burfaş Kafe, 31 Mart 2024 yerel seçimlerinden sadece bir hafta sonra Gastro Kafe’ye dönüştü.

Şimdi dikkat çekici konuya geleyim.

26 Mart 2024’ten bu yana faaliyette olan Gastro Kafe’nin resmi şube açılışı tam 21 ay sonra yapılabildi.

Yanlış okumadınız.

11 Aralık 2025 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde, Gastro Kafe’nin şube açılış kararının 4 Aralık 2025’te alındığı görülüyor.

Yani yaklaşık iki yıl boyunca gayri resmi çalışan bir Gastro Kafe söz konusu.

Geçtiğimiz günlerde ise İnegöl Belediyesi Başkan Yardımcısı Fevzi Dülger, sosyal medya hesabından zabıta ekiplerinin esnaf denetimlerini paylaştı.

Burada altını çizmek gerekir.

Fevzi Dülger aynı zamanda Gastro İnegöl’ün Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı.

Belediyenin iştirak şirketinin başında olan bir isim, zabıta denetimlerini paylaşırken Gastro Kafe’nin 2 yıldır Ticaret Siciline kaydedilmemesini görmezden gelmek kamu vicdanında ciddi bir soru işareti yaratır.

Şimdi Başkan Alper Taban’a tüm İnegöllüler ve kamu vicdanı adına soruyorum

1- 26 Mart 2024’te faaliyete geçen Gastro Kafe’nin ticaret sicil kaydı, hangi gerekçeyle 21 ay sonra yapıldı?

2- Gastro Kafe, İnegöl Belediyesi zabıta ekipleri tarafından bu süre içinde kaç kez denetlendi?

3- Aynı dönemde yani 21 ayda İnegöl Belediyesi Zabıta ekipleri İnegöl’de kaç işletmeye ruhsat eksikliği nedeniyle ceza kesti?

4- İnegöl Belediyesi Personel Hizmetleri LTD. ŞTİ.’den çıkartılarak, İnbel Geri Dönüşüm A.Ş.’ye geçiş yapan personelin daha düşük maaş aldığı doğru mu?

Tam iki sene önce, 4 Aralık 2023 tarihinde İnegöl Belediyesi Gastro İnegöl projesini hayata geçirdi.

Ardından yerel seçimler yaklaşırken, eski Sedir Kafe’nin olduğu alana Bursa Büyükşehir Belediyesi iştiraki Burfaş’a ait B Kafe bir anda konduruldu.

Seçimlerden kısa bir süre önce de “Reklamın iyisi kötü olmaz” dediler.

Dönemin Büyükşehir Belediye Başkanı Alinur Aktaş ile eski Bakan, şimdinin AK Parti Bursa Milletvekili Mustafa Varank, kahve ikram ederek açılışı yaptılar.

Hatta hatırlayanlar olacaktır,

Varank TOGG ile geliyor diye eski yoğurt pazarına asfalt bile dökülmüştü.

Akabinde 31 Mart 2024’te AK Parti Bursa’da yerel seçimi kaybedince, İnegöl’deki B Kafe siyasal bir hamleyle bir anda Gastro Kafeye dönüştürüldü.

* * *

Bugünlerde ise sosyal medyada Gastro İnegöl‘le ilgili farklı iddialar gündeme geliyor.

İnegöl Belediyesi’nin personel ihtiyacını karşılayan İnegöl Belediyesi Personel Hizmetleri Limited Şirketi üzerinden çalışan emekçilerin baskıyla istifa ettirildiği, İnbel Geri Dönüşüm üzerinden geçiş yaptırılmak istendiği önce sürülüyor.

Çalışanlar, sendikal haklarının ellerinden alındığını ve daha düşük maaşla çalıştırıldıklarını iddia ediyor.

Eğer bu iddialar doğruysa, her fırsatta haktan ve adaletten bahseden İnegöl Belediye Başkanı Alper Taban sınıfta kalmıştır.

Hatırlanacağı üzere, 2025 Mayıs ayında da benzer bir tablo yaşanmıştı.

İnegöl Belediyesi temizlik işçileri düşük maaş ve hak kayıpları nedeniyle grev kararı almıştı.

Ardından Grev kararı sonrası İnegöl ile Ankara arasında mekik dokuyanlar son anda masada uzlaşmıştı.

* * *

Şimdi benzer bir tablo Gastro İnegöl‘de yaşanıyor olabilir.

Hatta bir müdürün personeli koruduğu için görevden alındığı yönünde söylentiler kulaktan kulağa konuşuluyor.

Hz. Muhammed’in şu sözü burada çok anlamlı.

“İşçinin ücretini teri kurumadan önce veriniz.”

Oysa Bu iddialar karşısında bırakın terinin kurumasını, artık tuz kokmaya başladı.

Yazarın dip notu: Gastro İnegöl(İnbel Geri Dönüşüm Şirketi) ile alakalı çok önemli bir konuyu, bir sonraki yazımda köşeye taşıyacağım. Varan-1 ile virgülü şimdiden koyalım…

Ne dersiniz?

İnegöl’e yapılacak hiçbir olumlu hizmete karşı değilim.

Ancak uygulama biçimleri ve sonuçlarını tartışmaya açmak da bizim görevimiz.

* * *

Geçtiğimiz günlerde İnegöl Belediyesi, “Gastro Gezgin” adıyla karavandan bozma bir araçla kahve ve tatlı satmaya başladı.

Karavan ise belediye binasının yanına Atatürk Anıt’ının önüne konuşlandırıldı.

Ayrıca bilgisini de vereyim,

Kahveler ortalama 50 TL, tatlılar ise 100 TL civarında satılıyor.

Şimdi bunu bir kenara koyun, dursun.

* * *

Bildiğiniz üzere yeni belediye binasının önünde, belediyenin kiracısı olan özel bir işletmeciye ait bir kafe var.

Yani ortak payda şu.

5 metre arayla hem İnegöl Belediyesi kahve satıyor, hem de kiracısı kahve satıyor.

Geçtiğimiz günlerde Kültürpark’a doğru yürürken iki vatandaşın hararetli sohbetine kulak misafiri oldum.

“İnegöl Belediyesi gitti, kiracısının yanına aha şu gastroyu kondurdu” diyorlardı.

Düşünün olumlu olduğunu düşündüğünüz hizmeti vatandaş nasıl yorumluyor.

Ancak, benim iddiamda şudur ki.

Her hizmet eksikliğinde topu Büyükşehir’e atıp, hedef şaşırtan Başkan Alper Taban gelecek yerel seçimler öncesinde karavanı aracına takıp, köy köy gezip reklam yapacak.

Bakın en başta belirttiğim gibi; İnegöl’e, Vatandaşa gelecek hizmetin hiçbirine hayır demem.

Çünkü Ben İnegöllüyüm.

Ancak uygulanış biçimlerini tartışılabilirim.

* * *

Son olarak, karavandan bozma bu Gastro Gezgin uygulamasının akıbeti umarım İnegöl Belediyesi’nin yıllardır gündeme getirip bir türlü hayata geçiremediği nostaljik tramvayına benzemez.

Malum, tramvay da selamsız bandosu gibi oldu.

Başladı, başlayacak derken otoparklarda kaderine terk edildi.

Hele ki yerel basın, şehrin nabzını tutan, sokaktaki vatandaşın sesini yönetime ulaştıran en önemli köprüdür.

Bugün meslek büyüğümüz, İnegöl Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Mehmet Hanefi Yıldırım’ın dün kaleme aldığı yazı, bu köprünün nasıl zorlandığını bir kez daha gözler önüne seriyor.

Yıldırım, Radyo Güneş’te İnegöl Belediye Başkanı Alper Taban ile yapmak istediği söyleşinin, Özel Kalem Müdürü tarafından son anda reddedildiğini aktarıyor.

Üstelik İnegöl Belediyesi Özel Kalem Müdürü gerekçe olarak  bizler için “aleyhte haber yapıyorlar” demiş.

*

Peki, Özel Kalem’e soralım!

Basının görevi sadece övgü mü?

Yanlışları dile getirmek, eksikleri göstermek neden bir tehdit olarak algılanıyor?

Yanlışı Söylemek, Şehre Hizmet Etmektir.

Örneğin Mahmudiye Mahallesi, Süleymaniye Mahallesi’ne hizmetin eksik kaldığını dile getirmek, vatandaşın hakkını savunmak değil midir?

Çayyaka köyünde çöp toplama günlerinin artırılmasını istemek, çevre sağlığını korumak değil midir?

*

Peki, Başkan Taban’a Sorayım!

İşbirliği yaptığınız bir derneğin 2. katına kaçak yapı yapmasına encümenden göstermelik ceza kesip, derneğin kaçak yapıyı yapmasına devam etmesine neden müsaade ettiniz?

İnegöl Belediyesi’nde Bir daire müdürünün evinin önüne “jet hızında” malzeme dökülmesini sorgulamak,

Mezarlık İşleri Müdürlüğünden Özel kalem müdürlüğüne hızlı yükselişleri gündeme taşımak,

Daha nicesi…

Bunları Sorgulamaktan neden rahatsız oluyorsunuz?

Eğer ki İnegöl’ü gerçekten düşünüyorsanız,

bir gün sakin kafayla çayınızı yudumlarken,

Doğrudan Temin yöntemiyle kimlere nelerin verildiğini de bir bakın derim.

*

Sayın Başkan!

Mehmet Hanefi  Yıldırım’ın dediği gibi ya etrafınız izole,

ya da görmemezlikten geliyorsunuz.

Yazdıklarımızın hiçbirinde art niyet yoktur.

Tam tersine, tüğü bitmemiş yetimin hakkını savunmak vardır.

Güneş Medya Grup olarak, Radyo Güneş ve Haberizma internet sitesi üzerinden yaptığımız yayınların tek amacı, İnegöl’ün daha yaşanabilir bir şehir olmasıdır.

Bizler, para karşılığı susanlardan olmadık.

Basın müdürünün telefonuyla haber kaldıranlardan da hiç olmadık.

Çünkü gazetecilik, halkın hakkını savunma mesleğidir.

*

Son Söz!

Sayın Başkan Alper Taban’a bir çağrım var.

Bizi düşman değil, yol arkadaşı olarak görün.

Eleştirilerden kaçmak yerine, onları dikkate almak şehre değer katar.

Bizler, İnegöl için yazıyoruz, İnegöl için konuşuyoruz.

Çünkü bu şehir hepimizin.

Barajlardaki su seviyeleri alarm veriyor.

BUSKİ ise su kesintilerine başlamak zorunda kaldı.

Ancak bu krizin yalnızca doğa kaynaklı olmadığını da artık görmek zorundayız.

***

İnsan eliyle derinleşen bu sorunun en çarpıcı örneklerinden biri İnegöl’de yaşanıyor.

Devlet Su İşleri Bursa Bölge Müdürlüğü’nün acilen harekete geçmesi gereken bir konu var.

Bunlar izinsiz açılan kaçak su kuyuları.

Edindiğim bilgilere göre, İnegöl’de bazı fabrika ve işletmeler, yasal izin almadan yer altı su kaynaklarına ulaşmak için kaçak su kuyuları açıyorlar.

Dahası da var, bazı işletmeler resmi izinle bir kuyu açtıktan sonra, aynı tesisin başka bir bölümüne ikinci bir kaçak kuyu daha inşa ediyor.

Bu durum yalnızca hukuka aykırı değil, aynı zamanda bölgenin su kaynaklarını da geri dönülmez biçimde tüketiyor.

***

DSİ Bursa’nın bu konuda acilen İnegöl‘de bir denetim mekanizması kurması şart.

İnegöl ve çevresindeki tüm sanayi bölgelerinde kapsamlı bir tarama yaparak kaçak su kuyuları tespit etmesi ve gerekli cezai işlemleri uygulaması elzemdir.

Aksi halde, birkaç işletmenin kısa vadeli çıkarı uğruna, tüm bir bölgenin su geleceği tehlikeye atılmış olacak.

Unutmayalım

Su, artık Dünya’da stratejik bir kaynak.

Onu korumak, sadece devletin değil, her bireyin ve işletmenin sorumluluğudur.

Ancak bu sorumluluğu yerine getirmeyenlere karşı da caydırıcı adımlar atılmadıkça, kuraklıkla mücadele sadece bir temenniden ibaret kalacaktır.

Barajlarda su kalmayınca da su kesintileri peş peşe geliyor.

Neden? diyoruz

Kuraklık, iklim krizi, yağış yetersizliği…

Hepsi doğru.

Ama yanlış olan şu

Bilimsel raporlar yıllar önce uyardı, kimse dinlemedi!

Başkan Bozbey diyor ki,

“Suyu siyaset malzemesi yapmıyoruz.”

Keşke geçmişte de böyle bir duruş olsaydı!

Bugün ise tasarruf çağrısı yapılıyor.

Ama kimse, “20 yıldır bu kent nasıl susuz bırakıldı?” diye hesap sormuyor.

O barajı yapanlar övünüyordu, “Bursa’nın suyu garanti” diye.

Meğer garanti sadece ihalelereymiş!

Demek ki Bursa, yıllardır suyun değil, ihmalin üstüne bina edilmiş.

Şimdi herkes sorumluluktan kaçıyor.

Kimse, o geçen on dokuz yılı hatırlamak istemiyor.

Bozbey’in Bursalılara tasarruf tedbirlerine gösterdikleri hassasiyet için teşekkür etmesi, bu krizin sadece yönetimsel değil, toplumsal bir dayanışma ile aşılabileceğini gösteriyor.

Çünkü su, sadece belediyenin değil, her hanenin sorumluluğudur.

Su krizini çözmek, sadece boru döşemekle değil,

Geçmişi sorgulamak, bugünü doğru yönetmek ve yarına bilimle hazırlanmakla mümkündür.

Başkan Bozbey’in “Bu sorunu kökünden çözeceğiz” sözü, bir vaatten öte bir sorumluluk manifestosudur.

Bursa’nın suyu, siyasetin değil bilimin konusu olmalı.

Ve bu kez, gerçekten çözülmeli.

okullarından öğlen yemeği için dışarı çıkan ve ellerinde plastik kaplarla yürüyen öğrencileri görmemek mümkün değil.

Bu plastik kapların içinde ne var diye merak edenler için cevap gayet net.

Noodle!

Renkli ambalajlar, hızlı hazırlanışı ve ucuz fiyatıyla öğrencilerin gözdesi haline gelen bu ürün, ne yazık ki sağlıklı beslenme açısından ciddi bir tehdit oluşturuyor.

Uzmanlar yıllardır uyarıyor.

Hazır noodle ürünleri yüksek oranda sodyum, yapay aroma vericiler, koruyucular ve raf ömrünü uzatan katkı maddeleri içeriyor.

Liften yoksun, protein değeri düşük ve çoğu zaman trans yağ içeren bu ürünler, özellikle gelişim çağındaki çocuklar için riskli.

Üstelik bu ürünlerin tüketimi alışkanlığa dönüşüyor.

Çocuklar evde de aynı ürünleri talep etmeye başlıyor.

Bir başka dikkat çekici nokta ise noodle hazırlamak için kullanılan sıcak su.

Öğrenciler bu sıcak suyu nereden temin ediyor?

Sokak aralarında, market köşelerinde veya büfe önlerinde kaynar su dağıtımı yapan noktalar mı var?

Bu durum, gıda güvenliği açısından ciddi bir açık yaratıyor.

**

Bu noktada yerel yönetimlere büyük görev düşüyor.

İnegöl Kaymakamı Eren Arslan ve İnegöl Belediye Başkanı Alper Taban.

Öğrenciler üzerinde oldukça hassas olduklarını biliyorum.

Öğrencilerin sağlıklı beslenmesini teşvik edecek adımlar atmalılar.

Okul çevresindeki gıda satış noktaları denetlenmeli, sıcak su temini gibi kritik konular kontrol altına alınmalı.

Ayrıca öğrenciler için uygun fiyatlı, sağlıklı ve ulaşılabilir alternatifler sunulmalı.

**

Veliler, öğretmenler, esnaf ve yerel yöneticiler olarak hepimiz bu konuda sorumluyuz.

Çocuklarımızın geleceği, bugünkü beslenme alışkanlıklarında şekilleniyor.

Noodle buharında kaybolan sağlık yerine, yerel ürünlerle beslenen, güçlü bir nesil yetiştirmek elimizde.

Unutmayalım

Hızlı olan her şey pratik değildir.

Ucuz olan her şey sağlıklı değildir.

Öğrencilerimize gerçek gıdayı, gerçek ilgiyi ve gerçek çözümü sunmak zorundayız.

Geçtiğimiz günlerde bir olayı köşeme taşıyarak,

İnegöl Belediyesi’nden müdürüne jet hizmet isminde köşe yazısı yazmıştım.,

Bu olayın ardından sıcak gelişmeler meydana geldi.

İnegöl Belediye Başkanı Alper Taban, yazdığımız köşe yazısından rahatsız olmuş olacak ki, ilgili müdürü makamına çağırmış.

Başkanlık makamında başkan Taban ile müdür arasında bazı diyaloglar geçmiş.

Konuşma detaylarını yazmak istemiyorum.

Çıkarttığım sonuç ise İnegöl Belediyesi içerisinde Başkan Taban’a yanlış-eksik bilgi veren bir yapı var.

*

Bu süreçten sonra biz de meseleyi teknik açıdan inceledik.

İnegöl Belediyesi’nin kendi WebGIS sisteminden açtık baktık.

Ne gördük biliyor musunuz?

Ev, yapı sınırları içerisinde değil!

Bir köşesinden sokağa taşmış, hatta sokağın yarısına dayanmış neredeyse.

Belediyenin sisteminden görseli alıp,

Haritacı bir arkadaşıma sordum, “Taşmış” dedi.

Kadastrocuya gösterdim, “Taşmış” dedi.

Sade bir vatandaşa gösterdim, o da “Taşmış” dedi.

Şimdi uydu görüntüsü yanlış diyecekler,

bu görüntü yanlışsa, diğer parsellerde yanlış demektir.

Eee, şimdi ne olacak?

*

Geçtiğimiz günlerde Güneş Medya Grup’ta Bursa Büyükşehir Belediyesi eski Başkanı Alinur Aktaş’ı konuk ettik.

Kendisinin 2023 yılında Bursa Büyükşehir Meclisi’nde dile getirdiği sözleri var:

“Bir yerlere “bağış yaptırarak” kaçak fabrikalara göz yummak hem akla hem mantığa aykırıdır, insani değildir. Bu, şehrin geleceğine yapılmış en büyük kötülüktür.”

Evet, yine aynı şeyi söyledi. Bu şehrin kanayan yarasıdır dedi.

*

Son olarak gelelim işin trajikomik tarafına…

Lütfiye Mahallesi‘nde imar planında sokak olarak görünen, hatta sokak numarası verilip açılması için dilekçe verilen bir sokak varya.

Dilekçe sahibi aile dilekçenin akıbetini sormak için, dönemin Fen işlerinden sorumlu belediye başkan yardımcısıyla görüşmek için Mesudiye’ye gidiyor.

Kapıda karşılaşıyorlar.

Dilekçe sahibi başkan yardımcısını tanımıyor,

karşılaştığı için başkan yardımcısının odasını soruyor.

Başkan Yardımcısı diyor ki:
“Başkan yardımcısı şu an burada yok.”

Kendi gözleri önünde, kendi ağzıyla söylüyor.

Güzelim memleket ne hale geldi ey Türkiyem…

Ballandıra ballandıra anlattıkları AK Parti belediyeciliği işte bu kadarına denk geliyor.

Adamına göre iş, işte tam da budur!

CHP yalnızca bir siyasi partinin değil, aynı zamanda modern Türkiye’nin kuruluş felsefesinin de 102 yıllık yolculuğunu konuşuyoruz.

CHP’nin tarihi de, aslında Cumhuriyet’in tarihiyle özdeşleşmiş bir çizgidir.

Çünkü parti, yalnızca iktidar mücadelesi yürüten bir örgüt değil,

aynı zamanda bir devlet kurucu iradenin somutlaşmış hâlidir.

Partinin doğum belgesi, 9 Eylül 1923’te “Halk Fırkası” adıyla düzenlenen beyannamedir.

Terminolojik açıdan bu ifade, halkın kendi iktidarını kurma iradesini vurgular.

1924’te “Cumhuriyet Halk Fırkası”na dönüşen yapı, 1935’te bugünkü ismini alır.

Cumhuriyet Halk Partisi.

Buradaki “Cumhuriyet” kelimesi,

yönetim biçimini.

“Halk” kelimesi,

meşruiyet kaynağını.

“Parti” ise siyasal örgütlenmeyi temsil eder.

CHP bugün 102 yaşında.

Ama hâlâ ismi zikredildiğinde zihinlerde sadece bir “parti” değil,

bir “hafıza”, bir “kurucu kimlik” canlanıyor.

CHP, modern Türkiye’nin siyasal terminolojisine damgasını vurmuş kavramların kaynağıdır.

Bugün siyaset sahnesinde hangi partiye bakarsanız bakın, terminolojisinde CHP’den izler görürsünüz.

Sonuçta CHP’nin 102. yılı, yalnızca bir partinin değil; Türkiye’nin siyasi düşünce tarihinin de asırlık dönüm noktasıdır.

Tarihsel ve terminolojik açıdan bakıldığında CHP, bir siyasal örgüt olmanın ötesinde, Cumhuriyet’in ideolojik omurgasıdır.

İnegöl’e 17 km uzaklıkta, doğasıyla, yeşilliğiyle göz kamaştıran bir köy…

Üç Boşnak köyünden biri olan Lütfiye.

Ve ne tesadüftür ki, İnegöl Belediyesi’ne bağlı müdürlüklerden birinde görev yapan bir müdürün de sonradan satın alıp yeni yaptığı ev işte bu köyde.

Bunu bir kenara not edin.

Şimdi gelelim asıl meseleye.

Ata yurdu Lütfiye olan bir aile, tam 3 yıl önce İnegöl Belediyesi’ne dilekçe verdi.

İmar planında yer alan 5106 numaralı sokağın açılması için.

Ne istediler?

Usulsüzlük mü?

Kişiye özel bir ayrıcalık mı?

Hayır!

İmar planında resmi olarak var olan bir sokak açılacaktı, istedikleri sadece buydu.

Ama tam 3 yıldır oyalanıyorlar.

Bir başkan yardımcısı çıkıp “havalar yağışlı, güneş açınca başlayacağız” dedi.

Üzerinden 2 yıl geçti!

Dilekçeyi takip eden görevli ise, “Bu dilekçeden herkesin haberi var, hatta başkanın bile” dedi.

Ama hâlâ bir tek çivi çakılmadı.

Şimdi bunu da başka bir kenara koyun.

Çünkü işin can alıcı kısmı burada.

Aynı bölgede, yine imar planında “sokak” gözüken ama bırakın açılmasını, sokak numarası bile verilmeyen bir yere, İnegöl belediyesi’nde görevli bir müdür ev yaptı.

Ve ne oldu?

Vatandaşı üç yıldır oyalayan belediye, müdürün evinin önüne kepçeleri, kamyonları gönderdi.

Kamyonlarla çakıl taşı döküldü, yollar düzenlendi.

Belediyenin internet sitesine girip imar planına baktım.

Orada sokak numarası bile yok!

Ama kamyon var, kepçe var, çakıl var.

Yani işin özeti şu:

Vatandaşsan hizmet yok. Müdürsen hizmet anında!

Bu mudur adalet?

Bu mudur eşitlik?

Bu mudur vatandaşa hizmet?

İnegöl Belediyesi vatandaşı oyalıyor, ama kendi müdürünün işini jet hızıyla görüyor.

İşte İnegöl’de belediyecilik anlayışı bu.

Adamına göre iş!

Ve tam da bu hediye tartışılırken,

AK Parti’nin kendi içinde patlayan Mücahit Birinci – Murat Kapkı dosyası, 24 yıllık iktidarın geldiği nokta gözler önüne serdi.

AK Parti İstanbul İl Başkanlığı, Birinci’yi disipline sevk etti.

Neden mi?

Çünkü iddiaya göre, tutuklu iş insanı Murat Kapkı üzerinden siyasi nüfuz kullanmaya kalkmış, menfaat temin etmeye yeltenmiş.

Yani, iktidar partisinin içinden bir isim, adaletin gölgesinde siyaset değil, çıkar pazarlığı yapıyor.

Hani “temiz siyaset”, hani “millete hizmet”?

Aynı isim, sosyal medyada hakaret ve nefret saçıyor.

Belli ki hukukun, siyasetin ve etik değerlerin yerinde artık sadece kişisel çıkar ve kaba bir dil kalmış.

Özgür Özel’in avukat Birinci’den bahsederken vurguladığı adalet arayışı, işte bu tabloyla birleşince daha da anlam kazanıyor.

Bir yanda milyonlar hukukun üstünlüğü için mücadele ederken, diğer yanda AK Parti’nin içinden çıkan isimler nüfuz ticaretiyle gündeme geliyor.

24 yılın sonunda AK Parti’nin bıraktığı miras.

İşte tam da budur.

Çıkar ağları, siyasetin mafyalaşması ve çürüyen bir düzen.

Ve şimdi Özgür Özel’in küçük bir hediye ile verdiği mesajın aslında ne kadar büyük olduğunu daha iyi anlıyoruz.

Gerçek hediye, sandıkta olacak.

CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in, tam da AK Parti’nin kuruluş yıldönümünde, saat 12.00’de hediye vermesi sıradan bir nezaket değildir.

Aksine, siyasetin en ince ironilerinden biridir.

AK Parti, 24 yıldır bu ülkenin iktidarında.

Halk enflasyona ezilirken, özgürlükler kısıtlanırken, gençler yurtdışına gitmek için fırsat kollarken bugün bir “kutlama” yapılıyorsa, bu kutlamanın ortasına bırakılan bir hediye aslında bir mesajdır.

Mesaj aslında çok açık “Biz unutmadık, siz neyi kutluyorsunuz?”

Ama asıl çarpıcı olan, Özel’in hediye jestinin ardından yaptığı konuşmalardı.

Avukatı Birince ve Murat Kapkı üzerinden verdiği mesajlar dikkat çekiciydi.

Özel, siyasette kişisel bağların, hukukun ve adalet mücadelesinin önemini işaret etti.

Birince’den bahsederken aslında bu ülkede hâlâ adalet arayan milyonlara seslendi.

AK Parti, 24 yılını doldururken, yandaş sermaye ve sadakat üzerinden kurduğu düzenin çöküşünü gizlemeye çalışıyor.

Fakat Özel’in hediyesi, saat 12’de verilen o küçük paket, aslında büyük bir siyasi ayna işlevi gördü.

O aynaya bakmak istemeyenler olabilir ama gerçek orada duruyor.

Halk geçim derdinde, hukuk ayaklar altında, demokrasi yerlerde sürünüyor.

Ve Özel, bu hediyeyle bir kez daha şunu hatırlattı: “Bu iktidarın gerçek hediyesini millet sandıkta verecek.”

Aydın Büyükşehir Belediye Başkanı Özlem Çerçioğlu, kamuoyunda bilinen adıyla “Topuklu Efe”, beraberindeki üç belediye başkanıyla birlikte partisinden istifa ettiğini açıkladı.

Kuşkusuz bu karar, yalnızca bir parti üyeliğinden ayrılma değildir.

CHP’nin yereldeki en güçlü figürlerinden birinin gemiyi terk etmesidir.

Ancak sorulması gereken asıl soru şu.

Çerçioğlu bu istifayla gerçekten halk için mi hareket etti, yoksa kendi siyasi geleceğini garanti altına almak için mi?

Çerçioğlu yıllardır Aydın’da seçim kazanıyor.

Bunu kimse inkâr edemez.

“Topuklu Efe” lakabı ona halkın sevgisiyle verilmiş olsa da, son yıllarda bu sevgi yerini ciddi bir sorgulamaya bıraktı.

Çünkü halka hesap vermek yerine, koltuğunu koruma telaşına düşmüş bir siyasetçi profili çizdi.

CHP’nin kurultay süreci, genel merkezdeki hizip çatışmaları ve yereldeki aday belirleme kavgaları, Çerçioğlu için adeta bir fırsat kapısı oldu.

Bugün “partim bana sahip çıkmıyor” diyerek istifa eden Çerçioğlu, aslında yıllardır kendi çevresini güçlendirirken partiyi ikinci plana itmedi mi?

Aydın’daki seçim zaferlerini kişisel hanesine yazarken, örgütü ve partinin değerlerini arka plana itmedi mi?

İstifanın zamanlaması da manidar.

CHP’nin ülke genelinde iktidar arayışını güçlendirmesi gereken bir dönemde, böyle bir çıkış yapmak, iktidara değil muhalefete yarayan bir hamledir.

Halkın gözünde “cesur çıkış” gibi görülebilir ama siyasetin pratiğinde bu daha çok kişisel hesapların, partiye sadakatin önüne geçtiğini gösteriyor.

CHP, yerel yönetimlerde halkın güvenini kazanan isimlere elbette sahip çıkmalı.

Ancak o isimler de kişisel şöhretlerini, partinin emeği ve tarihsel mücadelesi üzerinden inşa ettiklerini unutmamalı.

Bugün Çerçioğlu’nun istifası, aslında CHP’den çok Çerçioğlu’nun kendisini yalnız bırakıyor.

Çünkü partiler gelir gider ama esas olan, tabanın desteğiyle yaşayan kurumlardır.

Sonuçta “Topuklu Efe” CHP defterini kapatmış olabilir.

Ama bu hikâyenin nasıl hatırlanacağı, onun bundan sonraki adımlarına bağlı.

Cesur bir lider mi, yoksa koltuğu uğruna partisinden kopan bir siyasetçi mi?

Bu sorunun cevabını artık Aydın halkı verecek.

İlçe delegelerinin belirlenmesine 15 gün gibi kısa bir süre kalmışken, kulisler hareketlendi.

Gözler mevcut İlçe Başkanı Zemci Şahin’e çevrildi.

Geçtiğimiz günlerde Başkan Şahin ile yaptığım telefon görüşmesinde ilk sorum, kamuoyunun da merak ettiği o soruydu.

“Yeniden aday mısınız?”

Şahin’in cevabı netti ama kesin değildi:

“Henüz adaylığım kesinleşmedi. Yönetim kurulu üyelerimizle yapacağımız istişareden sonra karar vereceğim.”

Bu açıklama, temkinli olduğunun işareti.

Görüşmemizde üye sayısını da sordum.

Başkanlığa geldiğinde 1500’lerde olan üye sayısının bugün 3000’lere ulaştığını belirtti.

artan 1.500 kişinin  bazı kesimlerce kongre hesapları yapmak için üye yapılıp yapılmadığını kafamda soru işaretleri oluşturdu.

Son olarak.

Genel Merkez ve Bursa İl Başkanlığı ile ilişkilerini sordum.

Şahin, her iki kurumsal yapı ile de diyaloğunun iyi olduğunu, taleplerinde olumlu dönüşler aldığını ifade etti.

Bu, olası bir yeniden adaylık sürecinde destek bulabileceğinin sinyali olabilir.

CHP İnegöl’de kongre süreci yaklaşırken, delegelerin belirlenmesiyle birlikte siyasi dengeler yeniden şekillenecek.

Zemci Şahin’in adaylığı henüz netleşmemiş olsa da, sürecin en dikkat çeken figürlerinden biri olacağı kesin.

*

Bu köşede PKK’nın silah bırakma töreni sırasında Bese Hozat’ın konuşma metnini okumadan önce, konuşmasını iyi tahlil etmemiz gerektiğini söylemiştim.

Nitekim PKK’nın sembolik silah bırakma töreni sonrasında,

Abdullah Öcalan ile birlikte İmralı’da tutuklu bulunan ve müebbet hapis cezası alan Veysi Ateş 31 yıl sonra tahliye edildi.

Hozat’ın konuşması alınacak aksiyonların birer şifre çözücüsü olduğunu göstermiş oldu.

Selahattin Demirtaş’ın da tahliyesi yakın diyebilir miyiz?

13 Ağustos’ta başlayacak olan mahalle delege seçimleri, adeta partinin nabzını tutacak bir süreç gibi karşımızda duruyor.

O kadar ki, siyasetin temel taşı sayılabilecek “delegeyi görmeden başkanlık hayali kurma” alışkanlığı, bu dönemde de bazıları için geçerli olmaya başladı.

CHP İnegöl’de ilçe kongresi ufukta göründü.

6 adayın yarışa katılması muhtemel.

Ancak henüz ortada netleşmiş bir tablo yok.

Kimi adaylar, şimdiden diyaloglara girerek siyasi vitrinini oluşturma telaşında.

Kimi ise daha temkinli; “önce delege listesini görelim” diyerek adaylık kararını zamana yaymayı tercih ediyor.

Burada ince bir siyasi çizgi var.

Önce tabanı koklamak mı, yoksa iddiayı erkenden koymak mı daha akıllıca?

İnegöl siyasetinde cevabı net olmayan bir soru bu.

Çünkü geçmişten bugüne, pek çok isim erkenden paçayı sıvayıp sahaya çıkmış; bazısı meyvesini toplamış, bazısı da erken hamlenin yükünü omuzlamak zorunda kalmıştı.

Bu kez tablo biraz daha renkli.

İletişim dili sertleşmeden, diyalog kanalları canlı tutulmaya çalışılıyor.

Kimileri ittifak arıyor, kimileri bireysel çıkış peşinde.

Kimi isimler henüz beklemede ama çevresindeki rüzgârın yönünü dikkatlice izliyor.

Mahallelerin nabzı, delegelerin rotası belirleyici olacak.

Ve en önemli not.

Bu süreç yalnızca “kim seçilecek” meselesi değil.

CHP İnegöl örgütünün politik hafızasını, vizyonunu ve örgüt disiplinini de yeniden şekillendirecek bir dönemeç.

Bu yüzden diyoruz ki: Delegeyi görmeden paçayı sıvama…

Çünkü bu yolda ayakkabının markası değil, halkın ayağının bastığı zemindir esas olan.

Genel Merkez’in gönderdiği yazıyla birlikte 13 Ağustos’ta mahalle delege seçimlerinden başlayacak takvim öncesi, telefon trafiği hızlanmış durumda.

Hatta üye listeleri havada uçuşuyor diyebilirim.

Peki Kongre süreci ne anlama geliyor?

Parti içi demokrasinin gereği olarak görülen bu yarış, son yerel seçim zaferinin ardından CHP’nin yönünü belirleyecek bir yol ayrımı niteliğinde.

Çünkü bugün artık CHP sadece bir muhalefet partisi değil,

Özgür Özel’in deyimiyle Türkiye’nin birinci partisi.

Ama bu gerçek, partideki çıkar gruplarını da boş durmaya itmiyor.

Bakınız, Bursa CHP’nin değişim sürecinin en önemli aktörlerinden biri oldu.

47 yıl sonra gelen Büyükşehir zaferi, sadece bir belediye kazanımı değildi.

Parti içindeki güç dengelerini de değiştirdi.

Ancak unutmayalım,

Değişim, rantı kaybedenler için tehlikedir.

Şimdi görüldüğü üzere aynı isimler yeniden sahnede.

Geçtiğimiz seçimlerde partinin adayları için tek bir adım atmayan, hatta karşı cepheyle iş tutan isimler, yeniden örgüt yönetiminde yer bulmak için kolları sıvamış durumda.

İnegöl’de de nabız yüksek.

İnegöl, bu mücadelenin en sıcak yaşanacağı ilçelerden biri.

Son yazımda belirttiğim gibi gelen bilgiler, en az 6 ismin başkanlık için hazırlık yaptığını gösteriyor.

Hatta bazı isimler işi ileriye taşıyarak gizli toplantılar yapmaya başladı.

Hem üye listeleri kontrol ediliyor,

hem de yönetim oluşturmak için kollar sıvanmış durumda.

Öyle ki, kiminle görüştüklerini gözlerden uzak tutmak için VIP bölümler tercih ediliyor.

Muhtemeldir Son düzlükte gruplar dengelerine göre birleşip,

bu rakam 2 yada 3’e düşecektir.

Ayrıca sıkça telefonda alıyorum.

İsimler soruluyor.

İsimleri de bu köşede yavaş yavaş yazmaya başlayacağım.

Peki, bu heyecanın sebebi ne?

Çünkü CHP, son yerel seçimde aldığı ivmeyi korumak zorunda.

Bursa’da ve İnegöl’de yeni seçilecek yönetimler, partinin 2028 seçimlerine nasıl hazırlanacağını belirleyecek.

Asıl tehlike nerede?

Kurultay davası sürecinde gördük.

Aslında CHP’nin önündeki en büyük engel AK Parti değil.

Çünkü CHP son seçimde rüştünü iyice ispatladı.

Asıl tehdit, parti içerideki çıkarcı klikler.

Bugün görev almak için sıraya giren bu isimlerin bir kısmı, dün seçim kaybedilmesi için çalışan isimler değil miydi?

Partinin yeni yol haritası, bu gerçeği görerek çizilmeli.

Özgür Özel’in söylediği gibi,

“Bu parti, Atatürk’ün partisidir.”

Kendi kişisel ikballeri için partiyi sabote edenlere karşı tavizsiz durulmazsa, kongre süreci yeni bir umudun değil, yeni bir krizin başlangıcı olabilir.

Yazarın dip notu: CHP’de Kılıçdaroğlu döneminde Genel Başkan Yardımcılığı yapmış, Bursa Milletvekili Prof. Dr. Lale Karabıyık hoca hayatını kaybetti. Işıklar içinde uyusun. Başta ailesi olmak üzere Cumhuriyet Halk Partisi’nin başı sağolsun.

Somut deliller mi arandı? Hayır!

“Gördüm, duydum” tarzı ifadelerle, servis edilen yalanlarla, hem ulusal hem de yerel düzeyde isimler itibarsızlaştırılmaya çalışıldı.

Çünkü ortada çok basit bir gerçek var.

Özgür Özel liderliğinde CHP, son yerel seçimde elde ettiği tarihî zaferle Türkiye’nin birinci partisi konumuna yükseldi.

Bugün her ankette oylarını artıran CHP, mevcut düzenden beslenen çıkar gruplarının kâbusu hâline geldi.

Ve bu korku, iftira mekanizmasını harekete geçirdi.

Ahlaksızlıkta sınır tanınmadı, yalanın dozu her geçen gün arttı.

Siyasi ikbal peşinde koşanlar, Bursa’da da organize hareket etti.

Kurultay Davası Kimin Maskesini Düşürdü?

İlginçtir, bu dava süreci bir yönüyle de faydalı oldu.

Parti içinde iktidarla iş tutan, değişim sürecini baltalamaya çalışan çevrelerin kim olduğu ortaya çıktı.

Artık sadece CHP’liler değil, muhalif seçmenlerin büyük çoğunluğu da kimin hangi odakta konumlandığını net biçimde gördü.

CHP kongre takvimini Ağustos ayında başlatıyor.

İl ve ilçe başkanlıklarına gönderilen yazıda mahalle delege seçimleriyle başlıyor.

İlçe ve il kongreleriyle devam edecek ve nihayetinde Parti Meclisi’nin belirleyeceği tarihte olağan kurultay yapılacak.

Bu ne anlama geliyor?

Bol adaylı, yüksek tansiyonlu kongreler kapıda!

İnegöl’de de Kongre Ateşi Şimdiden Yandı.

Gelelim İnegöl’e…

Kulislerde konuşulanlara göre, kongre sürecinde İnegöl en hareketli ilçelerden biri olacak.

Şimdiden 6 ismin kapalı kapılar arkasında başkanlık için nabız yokladığı söyleniyor.

Bu sayı sizi şaşırtmasın.

CHP’nin içinde takvim sürecinden haberdar olup, arka planda hazırlanan farklı farklı ekipler var.

İçlerinden biri, işi daha ileri taşıyarak

Yönetim listesini oluşturmaya başlamış.

Hatta bu isim, görüştüğü kişileri İnegöl’de çevre yolunda göz önünde olmayan bir kafenin VIP bölümünde tek tek ağırlıyor.

Bu tablo bize ne söylüyor?

Parti içindeki mücadelenin sadece Ankara koridorlarında değil, İnegöl’de de sessiz ama sert bir şekilde sürdüğünü…

Son Söz

Kurultay davası, aslında CHP’nin önündeki en büyük engelin AK Parti olmadığını bir kez daha gösterdi.

Asıl tehdit, partinin içindeki çıkarcı klikler.

Onlar temizlenmeden iktidar yolculuğu çok daha zor olacak.

Türkiye genelinde olduğu gibi, İnegöl’de de siyasetin yönü uzun süredir sağa dönük.

1950’lerden bu yana sandıklarda ağırlıkla sağ partiler önde çıkıyor.

Bugün de tablo çok değişmiş değil.

Ancak son zamanlarda ciddi bir kıpırdanma var.

Çünkü artık halkın sabrı tükenmiş durumda.

Erdoğan’ın çay simit matematiği evlerde yeniden tutmamaya başladı.

O yüzden gencinden emeklisine, çiftçisinden sanayi işçisine herkes bir çıkış yolu arıyor.

Peki bu çıkış yolu sol olabilir mi?

İnegöl gibi sanayileşmiş ama aynı zamanda muhafazakâr kodları güçlü bir kentte, solun toplumsallaşması kolay değil.

Ancak imkânsız da değil.

Çünkü İnegöl’de taşeron sistemine ezilmiş işçiler var.

Her ay kiraya çalışan gençler var.

Ürettiği süt para etmeyen köylüler, pazarda taneyle meyve-sebze alan emekliler var.

Yani solun konuşması gereken gerçek insanlar, gerçek sorunlar tam burada, yanı başımızda.

Ancak bir gerçek daha var.

Sol, İnegöl’de kendini anlatamıyor.

Çoğu zaman , sosyal medyada veya kısa vadeli tepkilerle sınırlı kalan bir görünürlüğü var.

Oysa asıl mücadele, İnegöl Organize Sanayi’de vardiyadan çıkan işçiyle, Cerrah’ta elinde tırpanla tarlasına yürüyen köylüyle omuz omuza vererek yapılır.

Peki ya CHP İnegöl’de ne yapmalı?

Köylere yapılan ziyaretler, üreticilerle buluşmalar, aslında olması gereken siyasetin en küçük örnekleri.

Ayrıca artık sitelerde birer köy nüfusuna sahip. Buraları da göz ardı edilmemeli.

Ama bunlar yetmez.

CHP, masa başı açıklamaları değil, sokak çalışmalarıyla gündem yaratmalı.

Belediye Meclisi’nde yapılan muhalefet, kahvehaneye taşınmalı.

Gençlik Kolları birim değil, bir örgütlenme seferberliği aracı olmalı.

İnegöl’de sosyal adaletin, eşitliğin, laikliğin sesi daha gür çıkmalı.

Bu topraklarda sol yeniden yükselebilir.

Ama bunun için önce “mazideki solculuk” değil, bugünün gerçeğiyle harmanlanmış yeni bir mücadele dili gerekiyor.

Sahici, samimi ve örgütlü bir duruş…

Yoksa birkaç seçim tabelası değişir, birkaç yönetici koltuk değiştirir ama İnegöl’de halk aynı yoksullukta, aynı çaresizlikte yaşamaya devam eder.

Yazarın dip notu: Bugün sıkça Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın açıkladığı AKP, MHP ve DEM Parti ittifakı üzerine sorulara, konuşmalara maruz kaldım. Konu ile alakalı yorum yapmak için çok çok erken. İyi okuyabilmemiz için siyasilere 1-2 hafta süre tanıyalım. Ancak, Bese Hozat‘ın konuşma metnini okumadan önceki söylemleri de oldukça önemli…

Ancak sadece genel siyasette değil, yerel siyasette de işler bir o kadar hareketli.

Özellikle Bursa ve İnegöl cephesinde durum oldukça dikkat çekici.

Geçtiğimiz günlerde kaleme aldığım yazıda Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey’in göreve gelişinin üzerinden geçen 15 ayı değerlendirmiştim.

Bozbey’e yönelik eleştirilerin elbette bir haklılık zemini olabilir; ancak bu eleştirileri yöneltenlerin “Recep Altepe ve Alinur Aktaş dönemlerini unutmamış olmaları gerekmez mi?” demiştim.

İnegöl’de de son dönemde siyasetin çivisi yine asfaltla sökülmeye çalışılıyor.

Evet, yanlış duymadınız.

Mevzu bahis yine aynı: asfalt, çukur, yol!

İnegöl’de İktidar partisi temsilcileri neredeyse her açıklamalarında asfalt dökülmeyen yol kalmadığından, hizmetin tavan yaptığından dem vuruyor.

Ancak ben size söyleyeyim, bu satırların yazarı olarak, İnegöl’de arabamın alt takımını tamirciler ezberledi artık.

Ama son 15 ay değil, son 15 yıldır.

“Yıllardır” aynı çukura defalarca düşen vatandaşın ne arabası kaldı ne de sabrı.

Şimdi gelelim işin asıl trajik kısmına.

Bugün İnegöl’de devam eden içme suyu altyapı çalışmaları, yani yolları çamura, toza, çukura çeviren büyük proje, önceki dönem Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Alinur Aktaş döneminde ihale edilmişti.

Projeler hazırlanmış, ihaleler yapılmış, işin yüklenicisi seçilmiş.

Kısacası, bugünkü yönetim sabah gözünü açtığında projeyi kucağında bulmuş.

O gün susanlar, bugün yüksek sesle bağırıyor: “Asfalt nerede?”

Hatırlarsanız, İnegöl Belediyesi’nin basına haber servis etme konusunda bir hayli başarılı(!) olduğunu hepimiz biliriz.

Mehmet Akif Ersoy’a çukurları video ile servis edip memleketin reklamını yapmışlardı.

O görüntülerin siyasi getirisi sorgulanır ama hizmete katkısı tartışmasız olumsuzdu.

Nihayetinde, Mustafa Bozbey devreye girdi, ek ihale açıldı, asfaltlama çalışmaları hız kazandı.

Yıl sonuna kadar bitirilmesi hedefleniyor.

Ama şimdi merakla bekliyoruz: Çukurlar kapanınca, yeni bir mağduriyet hikayesi bulunacak mı? Yoksa bu kez başka bir yol mu kazılacak?

Ve son olarak, bir diğer sessiz kalan konu: dövizle alınan, borçla gelmiş devasa krediler.

Önceki yönetimin arkasında bıraktığı finansal enkaz hâlâ açıklanmadı, hâlâ hesap verilmedi.

Eleştiri getirenlerin önce aynaya bakması gerekmez mi?

Unutmayalım, asfaltın hafızası yok belki ama vatandaşın var.

Dünyanın dört bir yanında çatışmaların gölgesinde yaşam sürerken, Paris İklim Anlaşması’nın işaret ettiği küresel ısınma ve iklim değişikliği, artık sadece bir bilimsel veri değil, hayatımızın tam ortasında etkisini gösteren acı bir gerçek.

Türkiye’de ise bu değişimin en görünür sonuçlarından biri; kuraklıkla birleşen kişisel hatalardan ortaya çıkan orman yangınlarındaki dramatik artış.

2024 ve 2025 yılları bu anlamda adeta felaket seneleri oldu.

Özellikle yaz aylarında, yangın haberleri neredeyse günlük rutine dönüştü.

Ne yazık ki bu yangınların önemli bir kısmı bölgemizde de baş gösterdi.

İnegöl’ün yanı başındaki Bilecik’te çıkan orman yangını hepimizin yüreğini dağladı.

O güzelim ağaçlar, o masum hayvanlar, o doğal güzellikler bir anda küle dönüştü.

Geçtiğimiz günlerde orman konusunda yıllarını vermiş deneyimli bir bürokratla bu konuları uzun uzun konuşma fırsatım oldu.

Söyledikleri tüyler ürperticiydi.

Çünkü son çıkan yangınların %95’inin insan hatalarından kaynaklı olduğunu öğrendim.

Evet, yanlış okumadınız: Yüzde doksan beş!

Biçerdöverlerin taş veya çakıla çarpmasıyla çıkan kıvılcımların, kuru otları tutuşturması, ardından rüzgârla alevlerin ormana sıçraması…

Bu zincirleme olaylar sonucunda binlerce hektarlık alanlar dakikalar içinde yok olabiliyor.

Üstelik bu konuda muhtarlar, çiftçiler bilgilendirilmiş durumda.

Yani bilgi var ama uygulama yok!

Bir elinde kürek ya da yangın tüpüyle biçerdöveri takip eden bir tarla sahibi, belki de büyük bir felaketin önüne geçebilirdi.

Büyükşehir Belediyesi’nin, ilçe belediyelerinin ve Orman Genel Müdürlüğü’nün verdiği su tankerleri de o an orada olsa, belki yangının binde biri bile yaşanmayacak.

Ancak “bize bir şey olmaz” rehaveti, doğamızı yakmaya devam ediyor.

Bu vesileyle, yangınların ortasında canını hiçe sayarak alevlerin içine dalan ateş savaşçılarımıza,

İnegöl Orman İşletme Müdürü Okan Kaya’ya, personeline,

Bursa Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Teşkilatına ve ilçelerimizde gece gündüz demeden çalışan tüm belediye ekiplerine teşekkür etmek istiyorum.

Onlar olmasaydı, bu yaz çok daha karanlık olurdu.

Unutmayın; bir kibritle başlayan her yangın, geleceğimizin küllere karışmasıdır.

Her vatandaş, her çiftçi, her muhtar, her çocuk bu bilinci taşımalı.

Ormanlar sadece ağaç değildir; hayatın kendisidir.

Bozbey her ay düzenli olarak kamuoyunun karşısına çıkıyor, rakamlarla konuşuyor, devraldığı belediyenin içler acısı finansal tablosunu paylaşıyor.

Anlatıyor anlatmasına da, bir türlü duyulmak istenmiyor.

Bozbey, Bursa Büyükşehir Belediyesi’ni adeta bir “borç mezarlığı” olarak devraldığını söylüyor.

Belediyenin kasasında para yok, SGK borçları nedeniyle devletin kesinti kıskacında, üstüne bir de uzun vadeli yatırım planları hayal bile edilemiyor.

Buna rağmen bir grup var ki, sanki Bozbey göreve geldiği an sihirli değnek dokunmuş gibi sonuç istiyor.

Eleştirinin de ötesinde, köşeye sıkıştırırcasına “Nerede hizmet?” diye soranlar, belediyeyi bataklığa çeviren 20 yıllık anlayışı nedense hiç sorgulamıyor.

Bozbey’in selefi Alinur Aktaş, göreve geldiği dönemde Recep Altepe’den hatırı sayılır bir borç mirası devralmıştı.

O günlerde de “enkaz edebiyatı” yapılmıştı.

Ancak bugüne geldiğimizde, geçmişteki o borçlar büyüyerek devasa bir yük haline gelmiş, faizler katlanmış, gösterişe dayalı yatırımlar bugünün gerçeğini oluşturmuş.

Mustafa Bozbey’in her ay paylaştığı mali tablo ise, sadece bir “mazeret metni” değil; aksine halkın nereden nereye geldiğini hatırlaması için yazılmış bir borç manifestosu.

Hangi gelir, hangi giderle karşılanıyor?

Belediyenin hangi borcu hangi sürede ödenecek?

SGK her ay kasadan neyi kesiyor?

Bunları bilmeden, sadece “çöp toplanmıyor, asfalt yok” diye bağırmak kolay.

Bir an için hafızamızı yoklayalım.

Bugün eleştiri oklarını Bozbey’e yöneltenlerin bir kısmı, dün Altepe’nin projelerinde boy gösteren, Aktaş’ı alkışlayan kişilerdi.

Belediye artık kuruş hesabı yaparak yönetiliyor.

Bozbey yönetimi, plansız harcamalardan uzak durarak, ayakta kalabilmenin mücadelesini veriyor.

Eleştirilecek pek çok şey olabilir elbette.

Ama önce borç yükünü sırtlayan bir belediyeyi, kendi ayakları üzerinde durur hale getirmenin zaman alacağını kabul etmemiz gerekiyor.

Evet, eleştirelim.

Ama eleştirirken gerçekleri de unutmayalım.

Bozbey’den mucizeler bekleyenler, biraz da geçmişi hatırlasın.

]]> https://www.haberizma.com/hafiza-i-beser-nisyan-ile-malul-borcu-unutanlar-bozbeyden-mucize-bekliyor/feed/ 0 https://www.haberizma.com/inegolde-ki-bu-kacak-bozbey-goreve-gelince-mi-basladi/ https://www.haberizma.com/inegolde-ki-bu-kacak-bozbey-goreve-gelince-mi-basladi/#respond Fri, 27 Jun 2025 00:24:21 +0000 https://www.haberizma.com/?p=6611 İnegöl’ün tam kalbinde, Hikmet Şahin Kültür Parkı içinde bir havuz var.

Süs havuzu.

Bir süs ki, tam 10 yıldır su tutmayan, kaçak veren, ama ne hikmetse 10 yıl boyunca kimsenin müdahale etmediği bir süs…

Havuzdaki bu sızıntı, bu kaçak öyle basit bir mesele de değil.

Çünkü hastane mezarlığı civarında yüzeye çıkan suyun kaynağı da bu havuz olarak gösteriliyor.

Yani parkta göze hoş gelen bir görsel için verilen tonlarca su, yeraltında başka yerlere sızıyor.

Kimi zaman toprağı oynatıyor, kimi zaman zemini çürütüyor.

Ama buna rağmen, birileri yıllardır kafasını kuma gömmüş, “Bir şey olmaz” diyerek sessiz kalmış.

Peki neden?

——-

Şimdi öğreniyoruz ki, 2025 Nisan ayında havuza yeniden su verildi.

Ve haliyle, yıllardır olduğu gibi yine havuz su tutamadı.

Peki şimdi soruyorum:

Bu kaçak Bozbey göreve gelince mi başladı?
Neden 10 yıl boyunca bu kaçak yok sayıldı, üstü örtüldü?
Önceki yönetim dönemlerinde bu havuzun “süs” olmaktan öteye gitmeyen bir israf alanına dönüştüğünü kimse mi fark etmedi?

10 yıl boyunca kültür parkı içindeki bu havuzdan akan su sadece toprak altına değil, aynı zamanda kamu vicdanına da sızdı.

Kamu kaynakları yerin altına akarken, hesap veren olmadı.

Şimdi ise, “Bozbey geldi, su kaçırmaya başladı” gibi akla ziyan bahaneler servis ediliyor.

Eğer bugün bakım yapılacaksa bu güzel.

Ama biz “bugün yapılacak” o bakımı değil, dün neden yapılmadığını sorguluyoruz.

Siyaset sadece seçim kazanmaktan ibaret değildir.

Geçmişin hatalarıyla yüzleşmeden, gelecek inşa edilemez.

İnegöl halkı bu havuzun ne kadar su kaçırdığını da, yıllarca bu sızıntıyı izleyenleri de unutmaz.

Yüzme bilmeyenler suya girmez derler, ama burada durum farklı:
10 yıldır biri suya giriyor, su tutmuyor.
Ama suçu hep suya atıyorlar.

bir yanda da “baba ocağı”ndan ayrılan evlatlarını yeniden birleştirme hamleleriyle tarihi bir sürece ev sahipliği yapıyor.

Bu anlamda geçtiğimiz günlerde CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in, Memleket Partisi Genel Başkanı Muharrem İnce’yi bizzat genel merkezde ziyaret ederek partisine davet etmesi siyasette yeni bir pozisyonlanmanın kapısını da araladı.

Ancak bu davet yalnızca Ankara’da değil, İnegöl gibi taşrada da yeni tartışmaların fitilini ateşleyecek.

Çünkü biliyoruz ki Memleket Partisi’nin tabanı —özellikle İnegöl’deki kitlesi— esasen eski CHP’lilerden oluşuyor.

2018’deki cumhurbaşkanlığı adaylığı sonrası yıldızı parlayan Muharrem İnce’nin, 2021’de CHP’den koparak kendi partisini kurmasıyla İnegöl’de de bir ayrışma yaşandı.

Bu ayrışma sessiz olmadı.

Ne yazık ki oldukça gürültülü, yer yer hakaretamiz, yer yer ithamlarla dolu oldu.

İnegöl’de bazı Memleket Partililer o dönemde İnegöl CHP örgütüne, Kemal Kılıçdaroğlu’na, hatta CHP’nin ittifak politikalarına yönelik ağır eleştirilerde bulundular.

Sosyal medya paylaşımları hâlâ orada duruyor.

“CHP-HDP iş birliği” iftiraları.

“Bir oy Kılıçdaroğlu’na, bir oy HDP’ye” ithamları…

Tüm bunlar CHP’den Memleket Partisi’ne geçen ağızlardan dökülmüştü.

Şimdi, aynı isimler yeniden CHP’ye döner mi?

CHP İnegöl İlçe Örgütü bu duruma ne der?

Dün küfrettiklerine bugün “yoldaşım” diyebilecekler mi?

Ve daha da önemlisi: İnegöl CHP örgütü bunu sineye çeker mi?

Sorunun özü burada başlıyor.

Muharrem İnce’nin dönüşü sembolik olabilir.

CHP tabanı “helalleşme” kavramına aşinadır.

Lakin siyasi nezaket, kişisel hesaplaşmaları affettirmez.

Eleştirinin de bir ahlakı vardır, ayrılığın da bir vicdanı.

CHP İnegöl örgütü yıllardır iktidarın baskısı, ekonomik çöküş, toplumsal kutuplaşma ve seçmen daralmasıyla mücadele ederken, yanlarında olmayanların şimdi koltuk arayışıyla geri dönmesi bir samimiyet sorunu doğuracaktır.

Bu soruyu en doğru şekilde yine CHP tabanı soracak:

“CHP’ye dönüş yolculuğunda, CHP’ye atılan iftiralar da geri alınacak mı?”

Bu iş öyle kolay değil.

Sadece “baba ocağı” metaforuyla olmaz bu işler.

CHP’nin bir ideolojisi, bir geçmişi, bir mücadelesi var.

Sandığa taşınmış, sokakta direnilmiş, seçimde karşılığı alınmamış bir mücadelenin ortasına sonradan gelip oturmak, “Biz artık buradayız” demek, öyle kolay değil.

CHP’de mücadele edenler bunu unutmaz.

CHP tabanı da kimlerin nerede durduğunu not etti.

Bugün “helalleşme” konuşuluyorsa, önce gerçeklerle yüzleşilsin.

Yoksa siyaset, halkın hafızasına çarpınca paramparça olur.

Nedir bunlar rakamlar diyeceksiniz.

İnegöl Belediyesi’nin sadece Nisan ve Mayıs ayında araç bakım, onarım ve yedek parça gideri

bugünün parasıyla yaklaşık “6 milyon 800 bin TL”, eski parayla söyleyeyim; 6 trilyon lira.

Bu rakam sadece yedek parça ve onarım bedeli.

Şimdi içinizden “Ama bu araçlar vatandaşa hizmet ediyor” diyenleriniz olabilir.

Eyvallah.

Lakin sormamız gereken soru şu: Bu hizmet aracı mı, yoksa şöförün kendi aracımı?

Çünkü bu paralar sizin cebinizden çıkıyor. Benim cebimden çıkıyor.

Bir çöp kamyonunun tamirinin bir ayda bir servete mal olması, bir pikabın lastiği çeyrek altınla yarışması ne teknolojinin gelişmişliğiyle ne hizmetin hızlanmasıyla açıklanabilir.

Bu, olsa olsa denetimsizliğin, savurganlığın ve siyasi rehavetin sonucu olabilir.

Hani Hazine ve Maliye Bakanı Şimşek tasarruftan bahsediyor ya?

Tasarruf deyince akla ilk gelen hep emekçi oluyor.

Üç kuruşluk memur maaşına, asgari ücretliye, emekliye “kemer sık” deniyor.

Ama konu belediyelere gelince musluk sonuna kadar açık.

O zaman bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu?

Bakın Belediyeler halkın malıdır.

Aracından asfaltına, çöp kovasından kamyonuna kadar her vida halkın vergisiyle alınır.

O yüzden her cıvata, her conta için harcanan liranın hesabı halka verilmelidir.

Kimse bize “araçlar vatandaşa hizmet ediyor” demesin.

Vatandaşa hizmet ediyorsanız, o zaman aracı da tasarruflu kullanacaksınız, bakımını zamanında yaptıracaksınız, arızasını önleyeceksiniz.

Çünkü “benim malım değil, belediyenin malı” diyerek başkasının cebinden harcayan zihniyetin adı halkçı değil, rantçıdır.

Bir diğer mesele: bu kadar parayı alanlar kimler? Aynı firmalar mı? AK Parti’ye Milletvekili dosyası teslim edenler mi?

Kim bu “sürekli aynı” kişiler diye merak ediyorsanız?

İnegöl Belediyesi Destek Hizmetleri Müdüründen öğrenebilirsiniz.

Anlıyacağınız üzere kamyonlar bozuluyor, belediye ödüyor, ama tamiri yapan firmanın kasası doluyor.

Geçtiğimiz hafta İnegöl Belediyesi’nin doğrudan temin yöntemi ile aldığı bir hizmet için

Bakanlık ile sürekli işbirliği yapan ulusal düzeyde tanınmış bir dernek başkanı ile görüştüm.

Hizmeti ve rakamı görünce şaşırdı.

İnegöl’e muhakkak kahvenizi içmeye uğrayacağım dedi.

Uzun lafın kısası,

Kamu malına “mış gibi” sahip çıkılamaz.

Gerçek sahiplik; halkın vergisini kuruşu kuruşuna korumaktan geçer.

Bu yüzden sesleniyorum:

Ey İnegöl Belediyesi yöneticileri!

Hizmet ettiğiniz halkın hakkını savurmayın!

Halk için çalışıyorsanız, önce halkın malına saygı duyun.

Halkı yoksullukla terbiye eden sistemin bir parçası olmayın.

Ve unutmayın:

Araçlar hizmet içindir; israf ve imtiyaz için değil!

Meclis salonu dakikalar içinde yükselen gerilimle buz kesti.

AK Parti Grup Sözcüsü Süleyman Yılmaz’ın Cumhuriyet Halk Partisi’ne yönelttiği “Yolsuzluk yapmaktan yol yapamıyorsunuz” suçlaması ortamı gererken,

CHP’li Meclis Üyesi Hüseyin Çiçek’in, “Yolsuzluk arıyorsanız Melih Gökçek’e bakın,” çıkışıyla meclis bir anda buz gibi oldu.

Bu tartışmanın ardından Sayın Belediye Başkanı Alper Taban’ın, “5 yıl boyunca birbirimizin yüzüne bakacağız,” sözleriyle ortamı yumuşatma çabası izlenirken, belediyenin basın müdürlüğü aracılığıyla servis ettiği video söylemin ile eylemin bir tutmadığını gördük.

CHP kanadı haklı olarak bu videonun bir “algı operasyonu” olduğunu belirtti. Hüseyin Çiçek ise çok net konuştu:

“Bu belediye halkın mı, yoksa bir siyasi partinin propaganda ofisi mi?”

Kusura bakmayın ama haklı.

Sayın okuyucularım, size sormak istiyorum: Belediyenin asli görevi, meclis toplantılarını manipüle edilmiş videolarla basına servis etmek midir?

Eğer böyle bir görev varsa, biz de başka bazı soruları gündeme getirelim.

Sorularım Var Sayın Taban…

RTÜK lisansı olmayan veya Basın İlan Kurumu’na kayıtlı olmayan bir Instagram sayfasına 156.000 TL’lik reklamı nasıl verdiniz?

Bursa’da yayın yapan bir radyo istasyonuna kimlerin aracılığı ile 85.000 TL’lik reklam verdiniz?

Diğerlerinden bahsetmiyorum bile.

Yapımı seneler süren yeni belediye binasına karşılık, neden halkın sahibi olduğu ekmek fabrikasını müteahhit firmaya peşkeş çektiniz?

Boğazova’da yıllardır süren kaçak yapılaşmayı görmezden gelmekteki ısrarınız nedendir?

Encümende ceza kestiğiniz bir dernek, nasıl oluyor da kaçak yapısını tamamlayıp perdelerini bile asabiliyor?

2023 yılında faize 3 milyon TL ödediğiniz kasadan, 2024’te yüzde 355 artışla neden 13 milyon TL çıkıyor?

Süleymaniye Alt Geçidi her yağmurda neden göle dönüyor?

İnegöl Belediyesi’nin uhdesinde olan Botanik Park ne zaman uyuşturucu bağımlıların mesken tuttuğu yer olmaktan çıkacak?

Sayın Taban, Bu Bir Seçim Hatırlatmasıdır

Geçmişte kitap fuarına çağırdığınız bir haber spikerine video servis ederek algı yapmak bir belediye başkanına yakışmaz.

Çünkü video değil, hizmet yarışmalı.

Sayın Başkan, videolarla sosyal medya beğenisi kovalamak sizi belki partinizin gözünde “algı ustası” yapabilir ama İnegöl halkının gözünde yetersiz bir yönetici olarak anılmanıza neden oluyor.

Ve unutmayın…

Bu halk bir sonraki sandıkta sadece oylara değil, hafızasına da mühür basacak.

Benden söylemesi.

Yazarın dip notu: Sayın Taban, servis ettiğiniz videoya vatandaşların yazdığı yorumları bir okuyun derim…

Biz de “Habersiz Kalma” sloganımızla Haberizma.com üzerinden gelişmeleri Ankara’dan anbean takipçilerimize aktardık.

Kurultay salonu bir kez daha tarihe not düşecek anlara sahne oldu.

Kurultay sürecine giderken üç isim öne çıkmıştı.

Mevcut Genel Başkan Özgür Özel, Antalya Muratpaşa Belediye Başkanı Ümit Uysal ve sanatçı Berhan Şimşek.

Ancak Pazar sabahına saatler kala Ümit Uysal, sosyal medya hesabı üzerinden yaptığı açıklamayla adaylıktan çekildiğini duyurdu.

Edindiğimiz kulis bilgilerine göre; Uysal aslında yılbaşından bu yana genel başkanlık için nabız yokluyordu.

Ancak delegenin tavrı karşısında yarıştan çekildi.

Berhan Şimşek ise tüm çağrılara rağmen divan başkanlığına başvuru yapmayarak aday olamadı.

Fakat salon önünde kameralara yaptığı açıklama, nezaket sınırlarını zorladı. “Ben duvarlara yazı yazarken, Özgür Özel kısa pantolonla geziyordu” ifadeleri, parti kültürüyle taban tabana zıt düştü.

Özeleştiri mi, kin mi, yoksa sadece tribüne mi oynandı bilinmez ama yakışık almadı.

CHP’nin 1321 delegesinden 1276’sı oy kullandı. Özgür Özel, tek aday olarak girdiği seçimde 1171 oy aldı.

105 oy ise geçersiz sayıldı.

Hatırlanacağı üzere 38. Olağan Kurultay’da Kemal Kılıçdaroğlu’na oy veren 359 delege bu kez Özel’in arkasında durdu.

Bu durum, partideki dönüşümün altını çizdiği kadar, “birlikte yürüme” arzusunun da bir göstergesi olarak yorumlandı.

Kurultay sonrası Özgür Özel’e Memleket Partisi’nden İYİ Parti’ye, DEVA’dan Saadet’e kadar birçok partiden tebrik mesajı yağdı.

Ancak AKP, MHP, DEM Parti ve HÜDA PAR liderlerinin sessiz kalması dikkat çekiciydi.

Özel’in bu yeni dönemde sadece partisini değil, muhalefet bloğunu da yeniden inşa etmesi beklenecek.

Eski Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu, salonun onur konuklarından biriydi.

Kurultay boyunca sade ama etkili bir duruş sergiledi.

Öte yandan CHP’nin cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu için salonda isminin yazılı olduğu boş bir koltuk bırakılması da dikkat çekti.

Bu sembolik jest, parti içindeki yeni dengeyi ve İmamoğlu’nun “sessiz ama etkili” gücünü yansıtır nitelikteydi.

CHP Bursa İl Örgütü, kurultaya firesiz katıldı.

İl Başkanı Nihat Yeşiltaş, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey, Milletvekilleri Orhan Sarıbal, Kayıhan Pala, Nurhayat Altacaoğlu ve Hasan Öztürk ile Bursa tam kadro salondaydı.

Ancak gözlerden kaçmayan bir ayrıntı vardı: Mudanya eski Belediye Başkanı Hayri Türkyılmaz,

delegasyonun içinde ama Bursa delegeleri arasında fotoğraf vermiyordu. Salonda bulunmasına rağmen uzak ve mesafeli duruşu dikkat çekti.

Bursa adına yaşanan bir başka önemli gelişme ise Parti Meclisi seçimleriydi.

Geçtiğimiz dönem PM’de yer alan Canan Taşer ve Orhan Sarıbal yeniden aday oldu.

Onun dışında Nurhayat Altacaoğlu ve Hatice Doğan da PM’ye girmek için yarıştı.

Sonuç?

Sadece Canan Taşer ve Nurhayat Altacaoğlu listelere girebildi.

Tatlı başlayan yarış, bazıları için buruk bitti.

Sarıbal ve Doğan’ın dışarda kalması, ilerleyen günlerde tartışmalara zemin hazırlayabilir.

Kurultay, CHP için yalnızca bir genel başkan seçimi değil, aynı zamanda partinin hangi yöne evrileceğine dair güçlü mesajlar içeren bir dönemeç oldu.

Özgür Özel, yeniden seçilerek güçlü bir destekle yola devam ediyor.

Ancak bu destek, koltuğu değil, sorumluluğu büyütüyor.

Koltukta oturmak kolay, yön vermek zordur.

Şimdi gözler Özel’de…

Vaat ettikleri değişimi gerçekleştirecek mi, yoksa bu kurultay da geçmişteki onlarcası gibi bir vitrin yenilemeden mi ibaret kalacak?

Cumhuriyet Halk Partisi Bursa İl Başkanlığı öncülüğünde binlerce Bursalı, Fatih Sultan Mehmet (FSM) Acıbadem Kavşağı’nda bir araya geldi.

Ellerinde Türk bayrakları, dillerinde özgürlük sloganlarıyla yürüyüşe geçen vatandaşlar, sadece bir siyasi duruş sergilemekle kalmadı.

Aynı zamanda demokrasiye, adalete ve halk iradesine sahip çıkma kararlılığını gösterdi.

Katılım büyük ve coşkulu idi.

Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey, CHP Bursa İl Başkanı Nihat Yeşiltaş, CHP Bursa Milletvekilleri Orhan Sarıbal ve Kayıhan Pala ve daha pek çok siyasi isim alandaki yerini aldı.

Sadece siyasiler değil; TMMOB’a bağlı odaların temsilcileri, sivil toplum kuruluşları, farklı siyasi parti temsilcileri ve binlerce vatandaş FSM Bulvarı boyunca adalet ve özgürlük için yürüdü.

Saat 20.30’da başlayan yürüyüş sırasında, alanı dolduran kalabalık “Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz!”, “Hak, hukuk, adalet!” sloganlarıyla meydanı inletti.

Zülfü Livaneli’nin unutulmaz eseri ‘Ey Özgürlük’ eşliğinde atılan her adım, halkın demokrasiye ve özgürlüğe olan inancının simgesiydi.

Kalabalık, “Her şey çok güzel olacak” diyerek Ekrem İmamoğlu’nun mücadelesine destek verdi.

Mitingin en çarpıcı anlarından biri, CHP Bursa İl Başkanı Nihat Yeşiltaş’ın konuşmasıydı.

Yeşiltaş, “19 Mart Darbesi’nin ilk günü 5 bin kişiydik, bugün 100 bin kişi omuz omuza mücadele ediyoruz.

Evlerinde umutsuz bekleyenler artık meydanlardadır.

Türkiye’de milyonlar, adil, eşit ve özgür bir ülkeye olan inancını haykırıyor.” diyerek halkın gücünü vurguladı.

Bursa’dan yükselen ses, aslında tüm Türkiye’nin sesiydi.

Halk iradesini gasp etmeye çalışanlara karşı, bu milletin nasıl tek vücut olduğunu bir kez daha gördük.

Demokrasiye, özgürlüğe ve adalete olan inancımız tam!

Bursa Büyükşehir Belediyesi de bu manevi atmosferi paylaşmak için ilçelerde iftar programları düzenleyerek vatandaşlarla bir araya gelmeye devam ediyor.

Son olarak Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin İnegöl’de düzenlenen iftar programında yaklaşık 4000 kişi aynı sofrada orucunu açtı.

Elbette, bu büyük buluşmaların sıcaklığı tartışılmaz.

Ancak, iftar sofralarının etrafında oturan İnegöllüler, gündelik yaşamlarında da huzur ve refahı hissetmek istiyor.

Başkan Mustafa Bozbey’in de vurguladığı gibi, İnegöl yıllardır süre gelen altyapı sorunlarıyla boğuşuyor.

Asbestli borulardan su içildiğini ve hava kirliliğinin Bursa genelinde en fazla bu bölgede olduğunu dile getiren Bozbey, sorunları kabul etmekle kalmayıp çözüm için harekete geçtiklerini ifade etti.

İnegöl, sanayisi ve tarımıyla Bursa’nın önemli merkezlerinden biri olmasına rağmen, uzun yıllardır hak ettiği yatırımları alabilmiş değil.

Kanalizasyon altyapısının yetersizliği, plansız sanayileşme ve hava kirliliği gibi kronikleşmiş sorunlar, bu bölgede yaşayan herkesin gündelik hayatını olumsuz etkiliyor.

Bugün, iftar sofrasında edilen duaların, sadece oruç ibadetinin tamamlanmasıyla sınırlı kalmaması gerekiyor.

Bu duaların, İnegöl’ün geleceği için gerçekçi projelerle birleşmesi elzemdir.

Bu noktada, Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin kurduğu 1000 kişilik iftar çadırı gibi projeler, sosyal belediyecilik anlayışının güzel örneklerinden biri.

Ancak, belediyecilik sadece sosyal yardımlarla sınırlı kalmamalıdır.

Gerçek belediyecilik, bir kentin yaşam kalitesini arttıracak kalıcı çözümler üretmekten geçer.

İşte tam da bu yüzden, İnegöl’de yıllardır göz ardı edilen sorunların nihayet gündeme gelmesi ve bunlara dair adımlar atılması büyük bir öneme sahip.

Ramazan ayı boyunca yapılan etkinlikler elbette ki önemli ve anlamlı.

Ancak, İnegöl halkı sadece bir ay boyunca hatırlanmak istemiyor.

Onlar, 365 gün boyunca yaşadıkları kentte temiz hava solumak, sağlıklı su tüketmek ve altyapıdan kaynaklı sorunlarla uğraşmadan hayatlarına devam etmek istiyor.

Görülen o ki, İnegöl halkı artık sadece “seçimden seçime” hatırlanmak değil, hak ettiği hizmeti almak istiyor.

Başka Bozbey’de gönüllerde taht kurmaya başlamış, yaptığı çalışmalarla da vitesi yükseltmiş durumda.